Internationale afspraken over zeekaarten

Waar u ook vaart, u moet op de zeekaarten kunnen vertrouwen en ze begrijpen. Daarom is de meeste wet- en regelgeving over scheepvaart en (kust)wateren internationaal vastgelegd. Landen hebben afgesproken waar papieren en digitale zeekaarten aan moeten voldoen.

SOLAS: kuststaat brengt eigen wateren in kaart

Kustlanden moeten hun eigen wateren in kaart brengen. Dat staat in het SOLAS-verdrag (Safety of Life at Sea) van de International Maritime Organisation (IMO). Deze organisatie zorgt voor internationale regelgeving voor veiligheid op zee. De Dienst der Hydrografie maakt de kaarten voor Nederland.

Afspraken over kartering

Officiële kaarten en boekwerken voor de internationale beroepsvaart moeten wereldwijd leesbaar zijn voor zeevarenden. Daarom hebben ze onder meer hetzelfde formaat en dezelfde naamgeving. En gebruiken ze dezelfde symbolen voor bijvoorbeeld vuurtorens, obstakels en dieptes. Dit geldt voor elektronische en voor papieren producten.

De International Hydrographic Organisation (IHO) stelt de specificaties vast in diverse publicaties. De IHO is een samenwerking van de hydrografische diensten van de deelnemende landen.

Internationaal gebruik papieren kaarten

Officiële papieren kaarten die aan de specificaties voldoen, kunnen een uniek internationaal INT-nummer krijgen. Hydrografische diensten kunnen elkaars kaarten gebruiken om zelf kaarten te maken. En deze eventueel bewerken voor eigen doeleinden (bijvoorbeeld de taal aanpassen). Ze geven de kaart dan onder een eigen nationaal nummer uit. Het INT-nummer staat daarnaast in paars vermeld.

Elektronische kaarten sluiten op elkaar aan

Papieren kaarten gaan over landsgrenzen heen. Dit geldt niet voor elektronische kaarten (ENC’s). Landen die ENC’s maken, doen dat voor hun eigen gebied. Bij grensgebieden stemmen de landen hun kaarten af, zodat een zeevarende zonder problemen over grenzen kan navigeren.

Voor deze afstemming werkt de Dienst der Hydrografie samen met de omringende landen die ENC’s produceren. Dat doen ze binnen de IC-ENC. Dit samenwerkingsverband levert de kaarten vervolgens aan kaartagentschappen, de value added resellers.