Sla over en ga naar de inhoud
Portretfoto van korporaal Roy.

Terug naar de luchtmacht

6 min

Michael Simon

sergeant Brian Vonk

‘Toen ik uit dienst ging, liep ik jankend de poort uit’

Met natte ogen verliet Roy in 2019 de luchtmacht. Hij wist op dat moment één ding zeker: het maakt niet uit hoe, wat of wanneer, maar hier keer ik terug. Toen begin dit jaar een vacature vliegtuigmonteur NH90 op Maritiem Vliegkamp De Kooy op zijn pad kwam, hoefde hij dan ook niet na te denken. Terug naar de baas, naar de organisatie die hij vanaf zijn vertrek zo gemist had. “Weggaan bij de luchtmacht was één van de moeilijkste beslissingen ooit.”

Korporaal 1 Roy Hendriks (32)

Eerste dienstperiode:

2013 – 2019

Functie en eenheid toen:

gronduitrustingsmonteur, Vliegbasis Volkel

Opnieuw in dienst:

2026

Functie en eenheid nu:

vliegtuigmonteur NH90 in opleiding, 860 Squadron, Defensie Helikopter Commando

“Nadat ik m’n MBO-2-diploma ontving, meldde ik me zo trots als een pauw bij de Anthony Fokkerschool in Amsterdam. Ik wilde vliegtuigmonteur worden. Maar ik kreeg te horen dat je daarvoor minimaal MBO-3 moet hebben. Ik koos er toen voor om in Den Helder VeVa (Veiligheid en Vakmanschap, red.) Mechatronica te studeren.

Toen tijdens mijn opleiding de mogelijkheid voorbijkwam om stage te lopen bij de luchtmacht, pakte ik die kans met beide handen aan. Als burger kwam ik zo terecht op Vliegbasis Volkel. Ik had er de tijd van m’n leven, maar qua werkzaamheden deed ik als stagiair hele basale dingen, van wandcontactdoosjes maken tot het vervangen van oliefilters. Niet het meest spannende werk, maar ik heb daar echt genoten. Ik vond het écht mooi.

“Tijdens mijn stage op Vliegbasis Volkel deed ik de meest basale dingen, zoals wandcontactdoosjes maken. Niet het meest spannende werk, maar ik heb daar echt genoten.”

‘Ik was achttien jaar en drie dagen toen ik m'n baret kreeg'

‘Alles’ doen

Dermate mooi, dat ik na m’n opleiding in 2013 meteen solliciteerde bij de Gronduitrusting, de GU, op Volkel. Ik deed vervolgens m’n AMO (Algemeen Militaire Opleiding, red.) en was achttien jaar en drie dagen toen ik m’n baret kreeg. Daarna ging ik de korporaalsopleiding in, maar die was pittig. Je doet als gronduitrustingsmonteur namelijk ‘álles’, dus je moet ook ‘álles’ leren.

Dat je voor echt alles wordt gevraagd, bleek tijdens mijn uitzending naar Jordanië in 2015-2016. Als GU gingen we daar als eerste naartoe. Van het kampement opbouwen, energievoorzieningen aanleggen zodat overal op het kamp stroom was, tot opslagbeheer en de vliegstrip klaarmaken voor de F-16’s. Tegelijkertijd; als iemands strijkbout kapot was, kreeg ik dat ook op m’n bordje. Er zijn momenten geweest dat het erg druk was en dat ik lange dagen maakte, maar daar klaagde ik niet over. Het was echt fantastisch.

Roy in zijn eerste jaren bij de luchtmacht. “De beslissing om te stoppen was heel moeilijk.”

‘Het werk was fantastisch, maar een sociaal leven onderhouden was lastig’

Kiezen voor privé

Toch koos ik ervoor om in 2019 de luchtmacht te verlaten. Het onderhouden van een sociaal leven was lastig. Ik kon spontaan opgeroepen worden om naar het buitenland te gaan, maar met m’n vriendin heb ik een kind en zij heeft ook kinderen uit een eerdere relatie. Die zijn niet altijd bij haar en ik was er ook weinig. Dus een band opbouwen wordt dan lastig als je elkaar twee keer in de maand ziet.

Bovendien kon ik op dat moment niet doorgroeien en het zag er toen ook niet naar uit dat dat snel zou veranderen. Dus na een oefening in Amerika heb ik, na zes jaar in dienst te zijn geweest, besloten om ermee te stoppen. Een hele moeilijke beslissing: ik ben jankend de poort uitgelopen.

“Zeker op uitzending zijn er momenten geweest dat het erg druk was en dat ik lange dagen maakte, maar daar klaag ik niet over: het was echt fantastisch.”

De burgermaatschappij in

Mijn eerste baan buiten Defensie was in IJmuiden als service engineer van noodstroomgeneratoren. Wij leverden die aan onder meer ziekenhuizen, datacentra en parkeergarages. Het was mijn taak die te onderhouden.

Na ruim twee jaar vertrok ik naar een bedrijf dat datacenters bouwt en daar werd ik facility engineer. In die hoedanigheid onderhield ik praktisch het hele gebouw. Van de poort tot de riolering en van noodstroomgeneratoren tot de koeling van alle servers. Dat was een hele leuke baan, waar ik met veel internationale klanten werkte.

“Als monteur bij de luchtmacht werk je met veel meer structuur dan in de burgermaatschappij.”

 

‘Bij het werken in de burgermaatschappij mistte ik de structuur van Defensie’

Klik met oud-collega’s

Toch mistte ik wat. In vergelijking met Defensie had het werk in de burgermaatschappij veel minder structuur bijvoorbeeld. Als monteur bij de luchtmacht hou je precies bij wat je doet in je administratie. Zo weten jij en je collega’s wat er wanneer is gebeurd. Als er dan iets gebeurt, kun je dat herleiden. Bij mijn civiele werkgevers kwam het voor dat ik geen idee had waardoor er storingen kwamen. Gewoon omdat het niet goed bijgehouden was.

De kameraadschap mistte ik daarnaast ook echt wel. Ik had best wat collega’s die ook oud-militair waren. Als je dan samenwerkte, klikte dat meteen. Zowel de humor als de herkenning en de manier van werken. Het maakte dan ook niet uit of diegene bij de landmacht of de marine had gezeten. Die verbondenheid merkte je meteen. Je wist ook direct waar je aan toe was.

“Toen ik de vacature van technicus NH90 kreeg doorgestuurd, wist ik meteen: dit ga ik doen.”

Terug naar de baas

Mijn hele vriendengroep werkt bij Defensie en eind 2025 stuurde één van hen een vacature door. Ze zochten een technicus NH90 op Maritiem Vliegkamp De Kooy in Den Helder. Ik heb daar een paar minuten naar gekeken en wist eigenlijk meteen: dit ga ik doen. Het sollicitatieproces ging vrij snel. Ik had de juiste achtergrond, wist wat ik wilde en kende de mensen en het werk. Toen mijn eerste werkdag aanbrak was ik wel ontzettend zenuwachtig. Gezonde spanning zeg maar.

Nu ben ik vliegtuigmonteur in opleiding op de NH90. Er zijn twee richtingen, B1 en B2. Die eerste betekent dat je mag werken aan het framework en alles wat mechanisch is, zoals de motoren en de rotors. Ik wil de B2-opleiding volgen. Als ik die afrond, kan ik alle wapensystemen, waaronder de avionica, radartechnieken en elektronica onderhouden.

Het traject verloopt voorspoedig. Ik moet nu een aantal modules halen om daarna aan de zogenoemde partopleiding te kunnen beginnen. Dat is de laatste horde voordat ik gecertificeerd ben om aan vliegtuigen te mogen sleutelen. Die opleiding duurt zo’n anderhalf jaar.

“Als ik mijn B2-opleiding afrond kan ik alle wapensystemen van de NH90, waaronder avionica, radartechnieken en elektronica, onderhouden.”

Fijn terug te zijn

Ik ben ontzettend blij dat ik nu weer bij de luchtmacht ben. Tijdens m’n werk in de burgermaatschappij zat een terugkeer altijd in m’n achterhoofd. Eigenlijk al vanaf het moment dat ik de luchtmacht de eerste keer verliet. Ik had steeds het idee dat ik hier weer zou gaan werken. Ik wist alleen nog niet exact in welke hoedanigheid, waar en wat. Maar ik wist wel; ik ga een keer terugkomen. En zo geschiedde.”

Ken jij iemand die bij de luchtmacht heeft gewerkt?

Attendeer hem of haar op de mogelijkheid terug te keren. Jouw netwerk kan het verschil maken.

 

Wil je zelf herintreden bij de luchtmacht?

Oud-collega’s kunnen tot een leeftijd van 52 jaar en drie maanden herintreden bij de luchtmacht. Het maakt niet uit in welk vakgebied of voor welk krijgsmachtdeel je eerder gewerkt hebt. Voorwaarde is wel dat je in het verleden je initiële opleiding hebt afgerond. Solliciteren kan door het sturen van je CV naar bijzondere.instroom.luchtmacht@mindef.nl (externe link, opent in een nieuw venster of tabblad) of kijk op werkenbijdefensie.nl (externe link, opent in een nieuw venster of tabblad) (zoekterm: herintreder luchtmacht).

de Vliegende Hollander

Editie 112026