Coen Heil
SM Hille Hillinga
Bergtraining inmiddels vast onderdeel van initiële opleiding
Van moerassige hellingen tot steile rotswanden en dagenlange regen: ongeveer 100 mariniers-in-opleiding trokken onlangs 3 weken de Schotse Hooglanden in voor hun bergtraining. De opleiding bereidt hen voor op de nieuwe manier van optreden van het Korps Mariniers, ook in bergachtig gebied. Kleine teams moeten langer zelfstandig kunnen functioneren en meer zelfredzaam zijn. Instructeur sergeant-majoor van de mariniers Wouter blikt terug op de intensieve trainingsweken.
Toeristen stappen uit hun auto, maken snel een paar foto's en zoeken de beschutting weer op. De regen valt met bakken uit de lucht. Even verderop, buiten hun blikveld, liggen mariniers verscholen in het Schotse landschap. “Ze moesten eens weten”, lacht Wouter. Voor hem en zijn collega's is dit geen toeristische bestemming, maar een plek waar mariniers leren omgaan met omstandigheden die ze tijdens inzet kunnen tegenkomen.
Terug naar Schotland
Na zo'n 7 jaar afwezigheid – vanwege een uitwijk naar Noorwegen – keerde het Korps Mariniers onlangs voor de tweede keer terug naar Schotland. 3 weken lang vormden de Western Highlands het oefenterrein. De uitvalsbasis was Garelochhead, op 3 kwartier rijden van Glasgow. De groep telde ongeveer 100 deelnemers. De bergtraining maakt inmiddels deel uit van de initiële mariniersopleiding van het Mariniers Opleidingscentrum (MOC) op de Rotterdamse Van Ghentkazerne. Mariniers uit Doorn die nog geen bergtraining hebben gehad, vullen de beschikbare plaatsen aan. Aan het einde van de rit behaalden 92 van de 100 mariniers-in-opleiding officieel het predicaat ‘berggetraind’.
Met volledige uitrusting verplaatsen de mariniers zich door het zware, bergachtige, terrein van de Schotse Hooglanden.
Zelfstandig door het terrein
Het doel is dat mariniers na afloop zelfstandig en veilig door bergachtig gebied kunnen manoeuvreren. Eerst maken de cursisten verplaatsingen met lichtere bepakking. Later volgen langere tochten met de volledige uitrusting. Dat vraagt veel van hun conditie en lichaam. Het Schotse landschap stelt de deelnemers daarbij op de proef. In de lagergelegen gebieden treffen ze moerassen, grasland en een sterk oneffen ondergrond. Op sommige plaatsen zakken ze tot hun heupen weg. Hogerop maken grashellingen plaats voor rotsmassieven en steile wanden.
Ook het weer doet van zich spreken. Tijdens de laatste oefendagen in de Glencoe-vallei krijgen de mariniers de volle laag. Windstoten, nauwelijks zicht en temperaturen tussen de 5 en 8 graden maken navigeren door het terrein extra uitdagend. “En als je dan ook nog eens tot op je ondergoed natregent, doet dat zeker wel wat met de je”, zegt Wouter.
De ongelijkmatige ondergrond en zware bepakking stellen hoge eisen aan de conditie en lichaam van de mariniers.
Zelf oplossing vinden
De bergtraining staat niet op zichzelf. Het Korps Mariniers verandert de manier waarop het optreedt. Kleine teams moeten langer zelfstandig inzetbaar zijn. Dat stelt andere eisen aan de individuele marinier. Waar een opleiding traditioneel gepaard gaat met ondersteuning vanuit het kader en de logistiek, verwachten de instructeurs nu meer zelfstandigheid. Gaat onderweg iets kapot, dan ligt bij de volgende overnachtingsplek niet automatisch vervangend materiaal klaar.
“Dus dat kan betekenen dat je te dealen hebt met defecten aan je tent. Of aan je regenpak, rugzak of schoeisel”, somt de sergeant-majoor op. De marinier moet zelf een oplossing vinden en improviseren. De bergtraining maakt vanaf deze editie deel uit van de initiële mariniersopleiding. Op deze manier worden de cursisten al snel in het diepe gegooid en weten zowel zij als het kader hoe de vlag erbij hangt qua motivatie en incasseringsvermogen.
Na zo'n 7 jaar afwezigheid keerde het Korps Mariniers dit jaar terug naar Schotland.
Leren van de praktijk
De omgeving stelt niet alleen de fysieke en mentale weerbaarheid van de mariniers op de proef, maar daagt ook de organisatie uit. Zo dwingen problemen met vergunningen de instructeurs om geplande routes rond Ben Arthur, de hoogste berg Schotland, te schrappen. In Schotland moeten de militairen voor het gebruik van oefenterreinen met soms meer dan 10 verschillende landeigenaren afspraken maken. Die afstemming verliep niet geheel vlekkeloos. De instructeurs weken daarom – met succes – uit naar alternatieve gebieden, waaronder de Glencoe-vallei en Ballachulish. Zo lukte het volgens Wouter toch om het vereiste programma af te werken.
De evaluatie leverde nog een ander verbeterpunt op. Elk team van 10 tot 13 mariniers krijgt bij verplaatsingen een ervaren onderofficier mee. Dat kaderlid is weliswaar berggetraind, maar niet altijd recentelijk in de bergen actief geweest. Daardoor kunnen vaardigheden weggezakt zijn. In het Engels heet dat skill fading. De instructeurs willen de betreffende onderofficieren voortaan beter voorbereiden op hun rol.
Met name door niet-aflatende regen zat het venijn van de oefening in de staart.
SERE-B als volgende stap
Ook inhoudelijk staat de bergtraining niet stil. Het MOC wil de opleiding uitbreiden met SERE-B, waarbij SERE staat voor Survival, Evasion, Resistance and Escape. Deze opleiding richt zich op overleven onder moeilijke omstandigheden en uit handen blijven van een vijand. De bedoeling is beide opleidingen te combineren. De eerste dagen staan dan in het teken van verplaatsen door bergachtig gebied, met onder meer een river-crossing met touwen en een vertical assault day met klimmen en abseilen. In de laatste dagen volgt het SERE-B-gedeelte. De volgende bergtraining moet de eerste stap in die richting zetten.
Terug naar toen
Voor Wouter heeft de terugkeer naar Schotland ook een persoonlijke betekenis. Jarenlang was het land een vaste bestemming. Later verschoof de aandacht naar Noorwegen, waar de berg- en wintertrainingen plaatsvonden. Toch bleef de wens bestaan om Schotland vroeg of laat weer in het programma op te nemen, vanwege de kenmerken van het terrein en het klimaat. “Dan is het toch mooi dat je na jaren afwezigheid weer terug bent in Schotland, daar waar je zelf ooit je eigen opleiding hebt gedaan.”
Extreme condities tijdens de bergtraining in Schotland.
