LTZ 2OC (SD) Joost Margés
Korps Mariniers
Bold Quest bouwt aan toekomstige connectiviteit
Op een basis van de Air National Guard in het Amerikaanse Alpena, Michigan, mochten 55 mariniers los gaan op tal van communicatiemiddelen. Niet alleen die van henzelf, maar ook van bondgenoten en vertegenwoordigers van de industrie. De toverwoorden tijdens de Amerikaans-geleide oefening Bold Quest: innovatie en connectiviteit. Hoe communiceer je snel, veilig en zo ver mogelijk met de eigen en bevriende eenheden. Voor de ruim 1.200 specialisten uit meer dan 20 landen was het een feestje.
MAJMARNS Kristian, hoofd afdeling Concept Development & Experimentation.
Majoor der mariniers Kristian, hoofd van de afdeling Concept Development & Experimentation van het Korps Mariniers, had de leiding over het marinierscontingent. “Bold Quest biedt een innovatie- en experimenteeromgeving”, zo steekt hij van wal. “Er worden innovaties op het gebied van met name Communicatie en Informatiesystemen (CIS) en C2-netwerkinfrastructuur getest. Het is een samenwerking tussen militairen en industrie, die zorgt voor een specialistische keten, van sensor to shooter.”
“... de bataljonsstaf kan dan bepalen welk middel wordt ingezet.”
Voldoen aan standaard
Die hele keten moet beveiligd zijn; dus dat de sensor versleuteld kan ‘praten’ met degene die moet beslissen over inzet van het juiste wapensysteem, waarvoor dan ook weer classificaties en NAVO-standaarden gelden. Kristian: “Alles en iedereen die op het netwerk aanhaakt, moet voldoen aan die standaarden. Een voorbeeld: een onbemande MQ-9 Reaper neemt iets waar boven een doelgebied en die videostream kan dan alleen met een beveiligingssleutel op het netwerk terechtkomen. Op basis van die beelden kan de bataljonsstaf bepalen welk middel moet worden ingezet. Die opdracht gaat dan vervolgens via hetzelfde beveiligde netwerk naar de wapensystemen.”
Het grote belang van deelname aan Bold Quest is dat de mariniers veel CIS-concepten kunnen uitproberen en valideren.
Marge voor fouten
Dat Kristian de leiding heeft over de communicatie- en CEMA-specialisten (= Cyber and Electromagnetic Activities), geeft aan dat hier met high end-toepassingen wordt geoefend. “Het gaat om een heel speciale mix van militaire radio's en componenten, waarmee we op alle mogelijke manieren redundante communicatie proberen op te zetten, met een wereldwijde dekking. En met redundant bedoel ik dat we meerdere systemen hetzelfde laten doen. Als er dan een uitvalt, heb je toch nog dekking.”
Als groot belang van deelname aan Bold Quest noemt Kristian dat de mariniers veel CIS-concepten kunnen uitproberen en valideren. “Waarbij wij met onze internationale partners kunnen samenwerken. Anders dan bij een operationele oefening, waarbij alles moet werken, kunnen we hier innovaties testen. En er is een marge om dingen fout te laten gaan, omdat je de innovaties voor de eerste keer toepast. Het gaat ook niet om kinetische effecten, maar om interoperabiliteit.”
Bold Quest draait om rimpelloze communicatie van sensor to shooter.
In de keuken kijken
De mariniers werken tijdens Bold Quest samen met de Britse Royal Marines en hopen vurig dat het United States Marine Corps (USMC) volgend jaar ook aanhaakt. “Juist vanwege het streven naar het verder verbeteren van de interoperabiliteit met én tussen onze collega-marinierseenheden”, aldus de majoor. Intussen wordt wel met andere Amerikaanse eenheden over en weer in de keuken gekeken. “Door met NAVO-partners te praten weet je welk product wel of niet goed werkt, hoe je dat het beste kunt inzetten, waar de limieten liggen en zelfs hoe je opleidingen moet inregelen. Normaal kan het zomaar maanden duren voordat je alle tests hebt uitgevoerd en een goed product hebt gekozen. Bij Bold Quest zitten alle engineers bij elkaar en dan gaat zoiets veel makkelijker en sneller.”
Elke marinier heeft straks een transferradio, waarmee hij bijvoorbeeld de rest van de eenheid én neveneenheden op zijn scherm kan zien.
‘Meegaan met de technologie, anders raak je achter’ - KPLMARNVB Tom, CIS/13 Strike Squadron
“Voor mijn Strike Team draait het tijdens Bold Quest vooral om het testen van communicatiemiddelen. Zoals persoonlijke radio’s. Elke marinier heeft straks een zogenoemde transferradio, waarmee hij er ook een telefoon bij heeft. Hierop kan hij bijvoorbeeld de rest van de eenheid op zijn scherm zien en waar neveneenheden zich bevinden. Maar er draaien nog meer applicaties op die wij momenteel doorontwikkelen. Het is een interessante tijd; je moet wel meegaan met de technologie, anders raak je gewoon achter.”
“De afgelopen weken hebben we een zelfgebouwde First Person View (FPV)-drone getest. Die kun je oplaten met een transferradio eronder.
Zo kun je de afstanden voor communicatie flink vergroten, als dat nodig is. Verder hebben we nog verschillende soorten drones getest op bijvoorbeeld vliegafstand en batterijduur.”
“Voor mij is deze oefening een succes omdat we allemaal bij elkaar zitten. Mariniers, landmachters en militairen van andere landen. We kunnen 3 weken lang focussen op datgene waar Bold Quest om draait. Heeft iemand een moeilijke technische vraag, dan wordt die vaak dezelfde dag nog beantwoord. Onze Nederlandse mindset helpt ook. ‘We make it work’, zeggen we altijd; als wij ergens een oplossing denken te zien, dan gaan we het gewoon proberen. Als het dan werkt, dan werkt het. En dan is dat heel snel geregeld.”
“We moeten nog veel testen, maar dit werkt straks 100 keer beter dan de oude systemen.”
‘100 keer beter dan oude systemen’ – MARN 1 ALG Marten, verbindelaar en dronepiloot HQ 1 Marine Combat Group
“Bold Quest draat vooral om nieuwe systemen en uitzoeken hoe die werken. Als toekomstige dronepiloot ga ik werken met de genoemde FPV-drone, met het nieuwe concept van over-the-air relay. De drone die je met een radio eraan omhoog brengt, zorgt voor een verlengd signaal. Normaal zet je een mastje neer en communiceer je op die manier. Met een relay in de lucht kan het radioverkeer veel grotere afstanden overbruggen. Zo kun je groepen en eenheden met elkaar verbinden.”
“Het staat nog in de kinderschoenen natuurlijk, maar het idee is dat je zo’n drone straks gewoon bij je hebt in je derdelijns.
En als er dan een clubje collega’s uit de communicatie valt, dat je dan een drone de lucht in laat om het contact te herstellen. Zonder dat je op een hoge positie hoeft te gaan staan of het vermogen omhoog moet gooien. Want daarmee wordt je ook nog eens sneller onderkent door de tegenstander. Net als dat je nu ook niet naast de radio gaat staan als je gaat zenden, laat je zo’n relay-drone idealiter ook niet boven je hoofd hangen.”
“We maken op dit moment nog babystapjes en we moeten nog veel testen, maar dit werkt straks 100 keer beter dan de oude systemen. Want, heel eerlijk, dat voelt toch inmiddels al wel achterhaald.”
