Michael Simon
SM Aaron Zwaal
Gevecht van de toekomst in de Engelse heuvels
Hoe verplaats je je op een transparant gevechtsveld en met welke technologieën behaal je tactische voordelen? Tijdens oefening Basic Stoter trainden verschillende compagnieën van 13 Infanteriebataljon dit begin september. In het fraaie zuidoost-Engeland experimenteerden de militairen van 11 Luchtmobiele Brigade met nieuwe manieren van optreden en met het gebruik van nieuwe materialen en technologieën.
Glooiende heuvels, veel bebossing en smalle wegen omgeven door overhangend groen, stenen muurtjes en hier en daar huisjes en boerderijen, stammend uit een ver verleden. Heel veel Engelser wordt het landschap niet. Wat daarbij uiteraard niet mag ontbreken is de regen. Het graafschap Kent onderscheidt zich wat dat betreft niet van de rest van het Verenigd Koninkrijk. ’s Lands favoriete neerslag is ook aanwezig als de eenheden van 13 Infbat zich een weg banen door het dichte struikgewas, over bergkammetjes en in uitgestrekte velden.
Basic Stoter worden nieuwe concepten en spullen getest en gekeken hoe procedures, technieken en technologieën ingezet kunnen worden.
Iedereen traint hier op het eigen niveau, zodat we allemaal goed aan de start verschijnen
Saamhorigheid
Basic Stoter luidt voor de aanwezige compagnieën een nieuw gereedstellingstraject in en heeft meerdere doelstellingen, vertelt bataljonscommandant luitenant-kolonel Steven Vermeulen. “Ten eerste alle nieuwe mensen integreren en zorgen voor saamhorigheid. Daarnaast traint iedereen op het eigen niveau, zodat we straks allemaal goed aan de start verschijnen.” Op de derde plaats biedt deze oefening de kans om te innoveren met het oog op de veranderende dreigingen in de wereld. “We testen nieuwe concepten en spullen en kijken hoe onze mensen procedures, technieken en technologieën kunnen gebruiken voordat we het nieuwe traject ingaan.”
Basic Stoter biedt ook een goede mogelijkheid om de basisvaardigheden te trainen.
Transparant gevechtsveld
Dat klinkt projectleider Harm als muziek in de oren. Op Lydd Training Camp steekt de kolonel b.d. enthousiast van wal. Hij is projectleider van het experimentele deel van de oefening. “Het huidige gevechtsveld vereist een andere manier van optreden. Er is tegenwoordig een permanente dreiging van waarneming, gekoppeld aan de mogelijkheid om direct toe te slaan.”
Het gevechtsveld is transparanter geworden en dat vraagt om een andere manier van optreden.
Realistisch oefenscenario
Dat behelst volgens hem meer dan met drones vanuit de lucht. “Denk ook aan sensoren op de grond. Het gevechtsveld van vandaag is behoorlijk transparant. Wij zien ook wat er gebeurt in de wereld en daarom moeten we ons aanpassen. Vandaar deze zogenaamde ‘concept focused warfighter experience’. Wij beproeven innovaties in een realistisch oefenscenario en op basis daarvan kunnen we procedures en tactieken aanpassen.”
Het ‘peloton van de toekomst’ traint met andere middelen, procedures en invullingen
Peloton van de toekomst
Het is vooral de Alfacompagnie die tijdens Basic Stoter nieuwe tactieken en innovaties test, vertelt bataljonscommandant Vermeulen: “Zij zijn wat verder en kunnen dus ingezet worden om nieuwe spullen en nieuwe technieken te testen. Van hun ervaringen leren andere compagnieën dan weer. Want we zijn er inmiddels wel allemaal achter dat we niet meer moeten doen wat we deden. Daarom is bijvoorbeeld ook het Kenniscentrum Grondgebonden Manoeuvre hier; zij zijn bezig met het ‘peloton van de toekomst’. Hierdoor traint de eenheid met een andere set van middelen, maar ook een andere invulling en andere procedures. Dat testen we hier; we kijken wat werkt wanneer en waar wel en wat niet.”
Plank op wielen
Niet veel later die dag komt de 3-eenheid van tactiek, innovatie en technologie samen in de praktijk. Over een modderig bospad verplaatst zich iets voort, dat zich het best laat omschrijven als een robot op rupsbanden. “Ik noemt ’t een plank op wielen”, zegt eerste luitenant Bert met een knipoog. Hij is werkzaam bij de Innovatiegroep van 11 Luchtmobiele Brigade, en wijst naar het unmanned ground vehicle, UGV. “Simpeler gezegd: een rijdende drone.” Tijdens de oefening werkt de eenheid overigens met meerdere UGV’s.
Wild Goose wordt bestuurd door een afstandsbediening aan de pistoolgrip.
Wild Goose – de machine heeft een naam – doet in Engeland dienst als logistieke ondersteuning. Bert: “Wij sjouwen altijd veel mee, waaronder accu’s. Als je dat niet op de man hoeft te dragen, scheelt dat enorm.” Terwijl een militair de UGV bestuurt via een afstandsbediening aan z’n pistoolgreep, manoeuvreert het gevaarte vrij eenvoudig over het ruige terrein, bezaaid met boomstammen, bladeren en dicht struikgewas.
Nieuwe optreden en laatste snufjes
Als de eenheid zich op de top van een heuvel heeft genesteld, beschermd door een dik bladerdek, vangt Bert een gesprek op van 2 drone-operators. Gezeten tegen een boom besturen ze een first person view-drone. Eentje merkt op dat de batterij van het scherm leeg begint te raken. “Nou, dan is nú toch het perfecte moment om dat ding naast je te gebruiken”, aldus de luitenant. Dat ‘ding naast hem’, is een powerstation.
De powerstations zijn lichter, stapelbaar en vrijwel geluidloos.
Zo’n rijdende drone scheelt ons zó veel gesjouw
Terwijl de militair z’n laadkabel inplugt legt Bert uit: “In het voorterrein hebben we natuurlijk geen stopcontacten en we kunnen ook niet allemaal aggregaten meeslepen. Daarom oefenen we hier met hele grote powerbanks. Ze hebben een capaciteit van 2 kilowattuur en maken nauwelijks geluid.”
Soldaat-2 Thomas bevestigt de positieve lezing. “Dit scheelt zo enorm veel gesjouw”, vertelt hij. “Vanochtend hebben we er 6 drone-accu’s mee opgeladen. Ze wegen ongeveer 20 kilo, wat een stuk lichter is dan een aggregaat. Daardoor kunnen we er meer meenemen, ook omdat ze stapelbaar zijn. Bovendien scheelt het de benzine die we niet meetorsen en zijn ze ook nog eens praktisch geluidloos.”
Drones en bijbehoren kunnen dankzij de powerstations snel en makkelijk opgeladen worden in het voorterrein.
Hinderlagen leggen
Terwijl de counter-droneoefening in het hoger gelegen gebied plaatsvindt, leggen eenheden beneden in het bos een hinderlaag voor een op handen zijnde verplaatsing van de vijand. Verscholen tussen een bomenrij richt een soldaat het vizier van zijn wapen in de richting van de vermoedelijke aanrijroute. “We hebben weinig informatie”, fluistert hij. “Maar het is aan ons om deze eenheid aan te grijpen, om ze te verzwakken.”
Zodra de colonne nadert worden de wapens gereedgemaakt.
Niet veel later klinkt het onmiskenbare geluid van zware voertuigen die steeds dichterbij komen. Binnen de kortste keren schallen vuursalvo’s door het bos. Nog geen halve minuut later zwijgen de wapens. De 4 bakken waarmee de tegenstander door het bos trok, staan stil. Sommige militairen liggen uitgeschakeld over het stuur of op de grond, een enkeling roept gewond om hulp. Tijd voor de beveiligingsploeg om de omgeving veilig te stellen. Als dat het geval is komt de doorzoekingsploeg richting de voertuigen om precies dat te doen wat hun naam al aangeeft. Ze treffen een stapel mijnen aan; de genie mag aan de slag.
In het vijandelijke voertuig zijn mijnen aangetroffen. Tijd voor de genie om in actie te komen.
Hier komt vorming, training en leidinggeven bij kijken
Presteren onder druk
Dit alles onder toeziend oog van leidinggevenden die het optreden beoordelen. “Dit is wel iets waar een stuk vorming, training en leidinggeven, ofwel VTL, bij komt kijken”, vertelt eventmanager sergeant-1 Dennis. “Als je moe bent en onder druk staat, neem je dan ook de juiste beslissingen voor jezelf en je team?” Daar komt dan ook nog verzwaring bij door counter-UAS. Bovendien zijn ook de geneeskundige dienst en de genie geïntegreerd in de oefening, waardoor deze compagnie-breed uitgevoerd wordt. Zo kunnen de aangeklikte eenheden oefenen, en ook de leiding leert ervan. “De pelotonscommandant is hier verantwoordelijk voor het coördineren en aansturen van de genisten, waar dat normaliter een niveau hoger gebeurt.”
“Als je moe bent en onder druk staat, neem je dan ook de juiste beslissingen voor jezelf en je team?”