Mijn missie, ons belang (2015)

Op deze pagina leest u de verhalen uit de rubriek Mijn missie, ons belang die militairen en burgers in 2015 vertelden. Lees ook de verhalen uit 2016.

"Onze wedstrijd is de missie"

'Gewoon' sportinstructeur worden. Dat wilde adjudant Anne-Marieke van Hulst (42) toen ze klaar was met het CIOS. Haar interesse voor Defensie werd gewekt toen ze tijdens haar laatste studiejaar een sportinstructeur van de luchtmacht ontmoette. Nu (22 jaar later) is ze hoofd instructiecluster bij de sectie lichamelijke oefening & sport van de Koninklijke Militaire Academie (KMA) in Breda.

Lees het verhaal van Anne-Marieke...

“Hoeveel mensen op de wereld kunnen zeggen dat ze op een onderzeeboot werken?”

Yves Schagen, installatietechnicus onderzeedienst werd 6 jaar geleden door Defensie gevraagd te solliciteren. De aanleiding was een succesvolle stage bij de bovenwatervloot. “Alle systemen moeten waterdicht zijn. Als er onder water iets mis gaat, kunnen de 62 bemanningsleden echt in de problemen komen.”

Lees het verhaal van Yves...

“Bijna niemand weet dat ik dit werk doe”

De advertentie in de Veronicagids 27 jaar geleden bleek voor toenmalig timmerman Mark life changing. ‘We zijn op zoek naar de besten, uitblinkers in sport’, herinnert de 48-jarige air marshal zich de oproep van de Koninklijke Marechaussee. Dat ben ik, dacht hij gelijk en solliciteerde. Nu werkt de adjudant bij de Brigade Speciale Beveiligingsopdrachten (BSB) van de marechaussee. “Hier vind ik het beste van 2 werelden.”

Lees het verhaal van Mark…

"Ik werk feitelijk met mijn ogen dicht"

“Vroeger was ik altijd in en op het water te vinden”, blikt korporaal der 1e klasse Gijs van den Langenberg terug. “En als ik daar niet was, bouwde ik hutten.” Een baan als genieduiker bij de landmacht was voor de 29-jarige dus best een logische stap. “En het mooie is dat ik dit vak ook civiel kan uitoefenen, mocht ik Defensie ooit verlaten.”

Lees het verhaal van Gijs...

“Ons takenpakket is uniek, dat vind je niet in het bedrijfsleven.”

Als kwajongen hackte Walter (29) vroeger de computers van zijn klasgenoten. “Gooide ik vanaf een afstandje iemands cd-speler opeens open.” Het waren onschuldige grapjes van de wizzkid. Nu is eerste luitenant Walter technisch cyber specialist bij Defensie en kan hij als het moet complete wapensystemen platleggen.

Lees het verhaal van Walter...

"Nooit bang wanneer ik oog in oog sta met een crimineel"

Wachtmeester der 1e klasse Ilse Wittenberg (28) wilde een beroep met actie, maar niet tussen alleen maar mannen werken. Op haar motor controleert de algemeen opsporingsambtenaar nu alweer 4 jaar personen en voertuigen op de weg. “Ik pik mensensmokkelaars, drugskoeriers en wapenhandelaren er regelmatig tussenuit.”

Lees het verhaal van Ilse...

"We vonden ruim 1.600 mijnen op de Noordzee"

Na zijn studie reisde Joost Maas (32) een jaar lang door Australië om daarna de knoop door te hakken: word ik gymleraar of marinier? Hij koos voor het laatste. Helaas gooide een rugblessure tijdens de opleiding roet in het eten. En dus maakte de inmiddels luitenant-ter-zee der 2e klasse de overstap naar de zeedienst. Nu ruimt hij als mijnenjachtofficier aan boord van Zr. Ms. Urk mijnen op de Noordzee en ver daarbuiten.

Lees het verhaal van Joost ...

"Ze ruikt de CO2-uitstoot, talg en zweet"

“Mijn jongensdroom is uitgekomen”, zegt hondengeleider wachtmeester der 1e klasse Marcel Timmerman (39). Hij komt uit een bouwvakkersfamilie. Toch is zijn liefde voor werken met honden wel te verklaren. Zijn vader was als hobbyist politiehondendresseur. In zijn tienerjaren nam Marcel deze passie over. Nu is hij speurhondengeleider migratiecontrole bij de marechaussee.

Lees het verhaal van Marcel ...

“Van boormachine's tot asfaltwegen, ik regelde het”

“Op mijn 21e een fulltime kantoorbaan, dat wil ik helemaal niet,” dacht Jennis Rammeloo (30). Bijna klaar met haar hbo-studie Small Business & Retail Management zocht ze avontuur en kameraadschap. De spannende verhalen van haar oom die bij de landmacht diende vond ze mateloos interessant. Dat wil ik ook, besloot ze. De eerste luitenant werkt nu als inkoper bij de luchtmacht. Voor de zomer keerde ze terug uit het Midden-Oosten.

Lees het verhaal van Jennis ...

“Vanuit de schuilkelder gingen we gewoon door met ons werk.”

Van puptent naar 5-sterrentent, die move maakte Dolf Oosterbeek na zijn tijd als kortverbander bij het Korps Mariniers. Het militaire bestaan verruilde hij in 1989 voor een horecaloopbaan. Via een zijdeur keerde Dolf in 2008 toch weer terug bij Defensie. Eerst als burgermedewerker, maar daarna opnieuw als militair. Nu als luitenant-ter-zee 1, officier bij de vloot. De eerste kans die Dolf kreeg om op uitzending te gaan, greep hij. “Dat lege pak moest maar versierd worden.”

Lees het verhaal van Dolf ...

"Een zeekaart is een veiligheidsmiddel"

Een kopje koffie ’s morgens op de brug. Dat is hét marinegevoel van luitenant-ter-zee 1 Björn van Vliet (39), commandant van het hydrografisch opnamevaartuig Zr. Ms. Snellius. Een groot deel van het jaar zit hij op zee, speurend onder de golven. Hij brengt de zeebodem in kaart, zodat de scheepvaart veilig doorgang kan vinden. “Weinig stukken zee zijn zo dynamisch als onze Noordzee.”

Lees het verhaal van Björn...

"Je opleiding kan van levensbelang zijn"

Profwielrenner, dat wilde Egon van Kessel worden. Hij kwam een heel eind. Maar concludeerde uiteindelijk dat voor hem toch geen topcarrière in het wielerpeloton was weggelegd. Geen geel? Dan maar groen: binnen een bewakingspeloton van de luchtmacht. Op de Koninklijke Militaire School Luchtmacht in Woensdrecht is de nu 29-jarige eerste luitenant verantwoordelijk voor de opleiding van beveiligers. "Wie is er op zijn 20ste verantwoordelijk voor een F-16 van tientallen miljoenen?"

Lees het verhaal van Egon...

‘Speuren naar zwakke schakels’

12 jaar was kapitein Stijn de Graaff. En hij wist toen al wat hij wilde worden: luchtverkeersleider bij de Koninklijke Luchtmacht. De ‘koning van het vliegveld’. Veel afwisseling, snel schakelen, veel verantwoordelijkheid. Als vliegveiligheidsofficier op het Air Operations Control Station (AOCS) in Nieuw Milligen werkt de kapitein (28) dagelijks aan veiliger vliegverkeer boven Nederland.

Lees het verhaal van Stijn...

"Je bouwt een schip niet voor 5 jaar"

Sander Horenberg (38) had nog nooit een marineschip in het echt gezien toen hij opkwam bij de Koninklijke Marine. Tegenwoordig denkt de luitenant-ter-zee der 1e klasse mee over de nieuwste schepen van de Nederlandse vloot. Als technisch officier is hij onder andere verantwoordelijk voor de innovatieve patrouilleschepen. “Een nieuw oorlogsschip opleveren is heel spannend.”

Lees het verhaal van Sander...

"Eén team, één taak begint hier"

Na zijn dienstplicht was René van Gulik (40) nog lang niet klaar met Defensie. Als eerste luitenant draagt hij samen met zijn collega-instructeurs zijn enthousiasme voor het ‘vak militair’ uit. Op de Koninklijke Militaire School Luchtmacht (KMSL) in Woensdrecht transformeren ze ‘spijkerbroeken’ tot luchtmachtmilitair. “Ik zie die jongens en meiden groeien: fysiek, maar vooral mentaal.”

Lees het verhaal van René...

‘Een echt afscheid betekent zoveel’

De Tweede Wereldoorlog is voor sergeant-majoor Els Schiltmans dagelijkse realiteit. Nog altijd zijn grofweg 6.000 mensen vermist. Burgers en militairen. Geallieerden, Duitsers, verzetsmensen, burgers en collaborateurs. Samen met haar 2 collega’s van de Bergings- en Identificatiedienst Koninklijke Landmacht geeft Els onbekende slachtoffers van de oorlog een naam en een laatste rustplaats. “Ook 70 jaar na dato heeft het een enorm grote impact op de nabestaanden.”

Lees het verhaal van Els...

"Geen schep gaat in de grond zonder dat ik het weet"

Ooit kwam Robert Vroege bij de Koninklijke Landmacht op voor zijn nummer. De soldaat uit ‘Lichting 84/4’ voelt zich al ruim 30 jaar allerminst een nummer. Hij werkte zich op van tankmonteur tot opzichter bij de Defensie Pijpleiding Organisatie (DPO). Nu waakt Robert over zo’n 200 kilometer aan pijpleidingen in Nederland. “Ik volg mijn hart, en dat ligt bij Defensie.”

Lees het verhaal van Robert...

“Alleen al door er te zijn ben je een rem op het geweld”

"Ik wil er toe doen." Dat was 30 jaar geleden de motivatie van kolonel Kees Kuijs om bij de Koninklijke Marechaussee te gaan. Een jaar voor zijn pensionering kijkt hij terug op een turbulente loopbaan. "’Je maakt wat mee bij de Marechaussee’, zongen ze vroeger in een wervingsfilm. Daar is geen woord van gelogen."

Lees het verhaal van Kees...

“Dankzij de honden kwam het leven in Kabul weer op gang”

Snuf de hond uit de gelijknamige kinderboeken was vroeger zijn held. Nu is adjudant Willy Stevens (52) hoofd van de hondenschool op Vliegbasis Woensdrecht. Al 32 jaar stoomt hij honden en hun geleiders klaar voor allerlei taken, van het bewaken van straaljagers tot het opsporen van explosieven. “Honden zijn een onmisbare tool voor Defensie.”

Lees het verhaal van Willy...

"Vrede moet je soms afdwingen"

Hij wilde van jongs af maar 1 ding: gevechtsvlieger worden. Op zijn 19e werd Joost tot de opleiding toegelaten en na 4 jaar stevige training heeft hij als luitenant-kolonel inmiddels ruim 25 jaar vliegervaring.  “Ik heb er dik 3.000 uur in een F-16 opzitten, waarvan een flink deel boven conflictgebieden.”

Lees het verhaal van Joost...

(februari 2015)

“Zonder ons zou de wereld er een stuk minder leuk uitzien”

Henri (45) wilde als jonge knul al bij de marine. Inmiddels sergeant-majoor van de mariniers, was hij de afgelopen 20 jaar vaak meer op missie dan thuis. Natuurlijk heeft hij de nodige ellende gezien. “Maar de hoeveelheid mooie herinneringen is vele malen groter."

Lees het verhaal van Henri...

(februari 2015)

“We hebben regelmatig mensenhandel kunnen voorkomen”

Onderofficier Bas (33) voelt zich op en top thuis bij de Koninklijke Marechaussee. Zo zeer zelfs dat hij ook PR-werk voor zijn werkgever doet. Hij werkt nu 5 jaar op Schiphol en vooral het contact met de reizigers geeft voldoening. “Dat is echt een meerwaarde van mijn werk, ik ben hier dan ook nog lang niet aan het einde van mijn loopbaan.”

Lees het verhaal van Bas...

(februari 2015)

“Ik heb echt levens kunnen redden”

Gerben ging meteen na de middelbare school in dienst. Hij was goed in scheikunde, dus een loopbaan bij de explosieven opruimingsdienst (EOD) lag voor de hand. Inmiddels werkt hij er al ruim 10 jaar en is hij opgeklommen tot sergeant-majoor. “En ik ben er nog lang niet op uitgekeken.”

Lees het verhaal van Gerben...

(februari 2015)