Weblog van de Commandant der Strijdkrachten

Vastberaden en trots

Stof, smog en heel veel betonnen veiligheidsmuren en roadblocks waren wat ik zag toen ik gisteravond in Kabul aankwam. Daar in de Afghaanse hoofdstad zijn collega’s professioneel en gedreven bezig met het helpen van de Afghaanse overheid om het land veiliger te maken en veilig te houden. Ik heb de meeste van hen net gesproken tijdens een kort werkbezoek aan het hoofdkwartier van de coalitie. Eerder tijdens mijn werkbezoek sprak ik al met de mensen op de ambassade. De komende dagen voorafgaand aan kerst bezoek ik nog een aantal plaatsen waar collega’s zich vol overgave inzetten voor hun belangrijke werk.

Vastberaden en onvermoeibaar

En ook in Nederland, in het Caribisch gebied en elders in de wereld zijn er veel collega’s die tijdens de komende feestdagen niet kunnen aanschuiven bij de kerstmaaltijd thuis. Mensen die door het werk oud en nieuw niet kunnen vieren met familie en vrienden.

Onderweg van de ene brandhaard in de wereld naar de andere denk ik dan ook aan ons bijzondere werk. Al die mannen en vrouwen die vastberaden en onvermoeibaar zo met hun werk bezig zijn. En dan bekruipt mij weer een gevoel van diep respect en enorme trots. Het werk is niet gemakkelijk en de plaatsen waar we werken zijn niet veilig en stabiel. Plekken waar je kleine stapjes vooruit zet, maar soms ook weer een stapje terug. En dat allemaal op duizenden kilometers afstand van thuis.

Kerstkaarten

Ik realiseer me ook dat het thuisfront dat gemis extra voelt in deze periode. Het wordt nog eens onderstreept door de post die ik bij me heb. 4 Nederlandse vrouwen die samen honderden kerstkaarten hebben geschreven voor mensen die ze niet kennen, maar die ze graag een hart onder de riem willen steken. Wat heb je dan een groot hart als je dat doet. Ik deel de kaarten met heel veel genoegen en dankbaarheid uit. En reken maar dat er een kaartje terug gaat.

Herstel in kleine stapjes

Onderweg tijdens dit kerstbezoek aan verschillende missiegebieden denk ik ook aan wat voor jaar 2018 was en waar we nu staan. Het is een dubbel jaar geweest. Na vele jaren van alleen maar bezuinigingen wordt er door dit kabinet gelukkig weer geïnvesteerd in Defensie. Maar de gevolgen van die bezuinigingen zijn nog dagelijks voelbaar; op de werkvloer, in de legering en door een gebrek aan spullen. Want hoewel veel nieuw materieel al wel is besteld, is het er nog niet. Dat frustreert. Net als het feit dat we nog geen nieuw arbeidsvoorwaardenakkoord hebben. Ook dat is hard nodig.

Het herstel komt dus in kleine stapjes. En daar gaan we ook volgend jaar vastberaden en onvermoeibaar mee door.

Trots

Ondertussen werd de krijgsmacht in 2018 wederom volop - en succesvol - ingezet om te beschermen wat ons dierbaar is. Dat doen jullie professioneel en heel gedreven. Ik zie dat op al die plekken waar ik kom en ik hoor het bijvoorbeeld van mijn internationale collega’s. Ik wil jullie graag laten weten dat ik daar ontzettend trots op ben!

Heel veel dank en ik wens iedereen - waar hij of zij ook is - een fijne en veilige kerst, maar ook alvast een heel goed en gezond 2019!

Luitenant-admiraal Rob Bauer
Commandant der Strijdkrachten