Weblog oefening Alert 2015

Op de eerste rij bij een ‘ramp’

Chaos. Dikke chaos. Een in de fik gevlogen tankstation, ingestorte huizen, een stroomstoring, auto-ongelukken, gewonde mensen, dronken jongeren en nog veel meer ellende. Welkom bij Alert 2015!

Wie: eerste luitenant Johanna van Waardenberg
Wat: redacteur Mediacentrum Defensie

Militairen en brandweer voeren gezamenlijk een bevrijdingsoperatie uit in een gebouw dat op instorten staat.

Militairen en brandweer voeren gezamenlijk een bevrijdingsoperatie uit in een gebouw dat op instorten staat.

Het begon vandaag allemaal zo rustig. Door de dikke mist reden we naar het militair oefendorp Marnehuizen in Groningen. Pikdonker was het. Geen mens te zien. Speciaal voor de grootschalige rampenoefening Alert 2015 ben ik vanuit de Randstad naar het verre noorden gereisd. Als redacteur van het Mediacentrum Defensie doe ik deze week verslag van de oefening. Hier in Marnehuizen zie ik hoe civiel-militaire samenwerking eruit ziet wanneer de hel losbreekt. Dat gebeurt al na een paar minuten, als ik rillend van de kou sta te wachten.

Aardbeving

De oefening begint met een ‘echte’ ramp. En dat allemaal door een aardbeving. Ik sta voor het gemeentehuis van het oefendorp. Het gebouw staat op instorten, maar er zitten nog mensen in. Brandweermannen zijn druk in de weer. Maar dat hoeven ze niet alleen te doen: tussen de rode pakken zie ik langzaam maar zeker groene vlekkenpakken opduiken. De mannen van het Advanced Search Team van 11 Pantsergeniebataljon zijn er. Deze militairen ondersteunen vaak het ministerie van Veiligheid en Justitie met huiszoekingen. Maar dit keer werken ze tijdens Alert 2015 voor het eerst samen met de brandweer.

Kalm

Hoewel de chaos om hen heen steeds verder uitbreidt, zie ik de gezichten van de militairen niet verstrakken. Geconcentreerd luisteren ze naar hun opvolgend pelotonscommandant (OPC) sergeant-majoor Van Aalst. Ik zie ze knikken, naar het gebouw kijken en weer knikken. Opdracht begrepen! Aan een paar woorden hebben ze genoeg. Na enkele seconden duiken ze met helmen op hun hoofd en specialistische apparatuur in hun handen het gebouw in. Op zoek naar mensen.

Rampenfilm

Ik kijk om me heen en zie dat hulpverleners lastig worden gevallen door omstanders, een verwarde vrouw huilt en verderop gillen gewonden het uit van de pijn. Het voelt alsof ik naar een rampenfilm kijk. Ik sta midden in het scenario, maak bijna deel uit van de ramp. Ik betrap mezelf op de gedachte dat dit spannender is dan een film en vergeet zelfs dat het koud is. Dat wil wat zeggen!

Spooky

Opeens begrijp ik het doel van de oefening: voorbereid zijn als er in het echt zoiets vreselijks gebeurt. Marnehuizen ziet er door alle zwaailichten ‘spooky’ uit en ik realiseer me hoe blij ik ben met mijn collega-militairen en de civiele hulpverleners. Ondanks de verschillende kleuren van de pakken zie ik dat ze perfect samenwerken. Ze hebben niet dezelfde taken, ze hebben niet hetzelfde specialisme. Maar uiteindelijk hebben zij wel allemaal hetzelfde doel, namelijk iedereen in veiligheid brengen en de chaos stabiliseren. En dat is een prettig gevoel!

Ik bericht de komende dagen vaker uit Groningen en Friesland over Alert 2015.

Groetjes,
Johanna

Zie ook