Weblog Somalië

100 dagen op missie

Leven en werken in de afgesloten omgeving van het internationale kamp verlangt soms wat improvisatie. Dat geldt ook voor mij als ik word uitgenodigd voor officiële bijeenkomsten. Alles moet goed zitten, dus ook mijn haar.

Wie: luitenant-kolonel Martin Guldemond.
Wat: National Representative van het Nederlandse contingent in Somalië.

Naar de kapper

Na 3 maanden mag er ook wel een stuk van mijn haar af. Een meegebrachte tondeuse geeft uitkomst en gelukkig is er een collega met enige vaardigheid. Helaas zonder kappersstoel en grote spiegel. Ook geen gesprekken met de kapper, maar gelukkig is er wel een leesmap.

Klap op het lint

Mijn haar moet netjes zitten want ik mag als SNR vooraan staan bij de medailleparades. Iedere maand is er hier een voor de uitreiking van de CSDP-medaille, de EU-herinneringsmedaille voor militairen die aan een EU-missie deelnemen. Hier geen uitgebreide parade, met protocol en toespraken. Deze is kort en krachtig.

Een gemiddelde medailleparade duurt ongeveer een half uur, inclusief opstellen en afmarcheren. Onze missiecommandant is een Italiaanse brigadegeneraal. Hij houdt een korte toespraak waarna hij de medailles uitreikt. Hij is praktisch en doet het zo makkelijk mogelijk. Geen gepruts met aparte speldjes, maar naamlint half los, medaille eronder, klap op het lint en het zit vast.

De EU-medaille is voor veel deelnemers van de Europese missie EUTM-S een bijzondere blijk van waardering en erkenning. Die beleving is niet altijd hetzelfde. Uit gesprekken met collega-SNR’s maak ik op dat dat bij Zuid-Europese militairen anders is. Ook de manier van het presenteren van de medailles is bij sommige landen apart. Zo mogen de Engelsen bij mij in de missie de EU-medaille eigenlijk niet dragen, want die is niet uitgereikt door hun koningin.
Maar wel of geen medaille op je uniform, als je aan het eind van je toer Mogadishu verlaat ben je een 'veteran'. En dat telt.

5 veteranen op Veteranendag

En dat brengt mij op Veteranendag. Dat was zaterdag 25 juni. In Den Haag duren de parades en ceremonies iets langer dan hier. Maar dat doet niets af aan de erkenning, het feest en het samenzijn.

Op het Binnenhof stonden ook 5 veteranen van de EUTM-S-missie in Mogadishu en Nairobi. Als SNR heb ik ze niet zien komen maar wel zien gaan, met hun ervaringen en goede herinneringen. Ik hoop van harte dat ze een mooie dag hadden. Ze woonden en werkten 6 maanden lang in een onrustige omgeving onder extreme condities. Hun bijdrage aan het EU-veiligheidsbeleid verdient zeker waardering.

En er gebeurde nog meer op Veteranendag. Aisha Mahamed (15) uit Somalië overhandigde een boekje met brieven aan koning Willem-Alexander. Op Facebook/veteranendag staat een kort filmpje van haar brief aan militair Axel die in 2012 in Somalië heeft gediend.

Verwarring in het Engels

Het is interessant om in een internationale omgeving te werken en te ontdekken hoe andere landen het spel spelen. Ik hoor sommigen zeggen wat ze willen, anderen zeggen ja maar bedoelen nee. Ook de militaire hiërarchie is hier zeer verschillend. In Nederland zijn we meer informeel naar elkaar toe, maar in een land als Italië of Spanje zijn de militaire omgangsnormen beduidend strakker.

Belangrijk in onze missie is de onderlinge communicatie en dat doen wij in het Engels. Althans, dat zeg ik wel maar er zijn grote verschillen. Het ene land gebruikt het Engels heel anders dan het andere land en dat geeft dan weer de nodige verwarring in onze vergaderingen. Mijn taalvaardigheid wordt behoorlijk op de proef gesteld als ik spreek met een Fransman, Duitser, Spanjaard en Italiaan. En dat dan tegelijk, in het Engels. En dan heb ik nog geluk dat ik bij een EU-missie werk met maar 12 deelnemende landen. Hoe doen ze dat in Zuid-Soedan bij de VN-missie UNMISS met meer dan 40 verschillende landen?

Mid-term

Ik zit hier nu 100 dagen en ben dus precies op de helft van mijn uitzending.

Beetje flauwe feiten:

  • ik dronk in die tijd ruim 250 liter vocht (water, koffie en thee);
  • ik legde zeker 100 keer een Defensie Conditie Proef af (wasbordje begint te komen);
  • ik produceerde ruim 65 kilo vuile was;
  • en ik beleefde meer dan 50 mooie zonsondergangen.

Op de helft van je uitzending is er, zeker bij de luchtmacht, een traditie om de balk doormidden te zagen. Nou moet ik eerlijk zeggen dat dat in Somalië nauwelijks kan, want er is hier geen boom te bekennen. Dat heb ik dus maar thuis gedaan tijdens mijn verlof. Dat hout kan dan wel weer in de kachel…

Groet,
luitenant-kolonel Martin Guldemond

Reactiemogelijkheid gesloten

U kunt geen reactie meer plaatsen.

Reacties

  • Een voorspoedige uitzending en een behouden terugkeer in goede gezondheid.

    Van: Leon Gielissen | 20-07-2016, 11:59

  • Mooi stuk Martin, ik herken uit jouw verhaal de uitdagingen waar je als Nederlander mee te maken krijgt als je samenwerkt met mensen uit verschillende culturen, zoals in de les ICC. groeten !

    Van: Ruud Bladergroen | 30-06-2016, 07:57

  • Beste Martin,

    Best moeilijk om zo'n balk door te zagen met een kettingzaag waarvan u de stekker in de hand heeft.

    Hoe lang heeft u erover gedaan?

    Groet,

    Wilbert Jansen

    Van: Wilbert Jansen | 28-06-2016, 16:22