Weblog Mali

De PAO ontmoet...de Delta

Als er nou iets is wat op een uitzending belangrijk is dan is het wel de post. Met knikkende knieën stap ik uit de 4-tonner en loop met Ronald mee naar de expeditie. “Zou er voor mij post zijn?”. Thuis heb ik hele lieve familie en vrienden om me heen maar je weet het nooit.

Wie: majoor Gertjan de Brouwer
WatPublic Affairs Officer Minusma

Vandaag heb ik afgesproken met Ronald. Hij is de ‘Delta’ van Long Range Reconnaissance Task Group (LRRPTG, roepnaam LURP). Velen zullen bij het woord foef of foerier direct weten wat voor functionaris Ronald is. En… die doet dus niet alleen de post. Hij zorgt er ook voor dat kantoorartikelen, reservedelen en persoonsgebonden uitrusting voor de pelotons voor het grijpen liggen. Ruilingen en vermissingen worden samen met de beheerder behandeld. Normaal heb je hier 2 man voor nodig, maar zijn collega Twan moest zo nodig zijn middenvoetsbeentje breken en moest naar huis. “Sterkte Twan. We zien je in Nederland weer.”

Sorteren

Terug naar de expeditie want wat ik daar zie is echt niet normaal. Er staan 13 unipacks  (zeg maar kisten van 1,5 x 1,5 x 1 meter) en daar zou dan post in zitten. Ronald loopt er stoïcijns omheen en begint de spanbanden los te trekken. We controleren alles en zien dat er 2 vol zitten met schoenendozen voor een lokale actie, 1 met aangetekende post en dus….10 met brieven, kaarten en pakketjes. Het sorteren kan beginnen. Er zijn vaste plekken voor de post van de verschillende eenheden, maar ik merk al snel dat die plekken vandaag te klein zijn. Voor de ‘lurpies’ komen we uiteindelijk uit op 9 unipacks en die passen dus niet in een 4-tonner. Dan maar 2 keer rijden.

Indrukwekkend

Op Kamp Maroon (het kampje van de LRRPTG waar de operaties worden voorbereid) krijgen we snel veel hulp. Een treintje wordt gevormd en alles komt in de briefingruimte terecht. Een indrukwekkende berg aan post vult de ruimte  en iedereen voelt aan dat er wat voor hem bijzit.

Vertrekken

Ronald stopt de pakjes, brieven en enveloppen ondertussen weer in de postvakken en blijft ogenschijnlijk erg rustig. Hem maken ze de pis ook niet meer lauw. Tijdens een oefening in Fort Hood heeft hij een vrouw leren kennen en dat klikte zo goed dat hij naar Amerika vertrekt. Werk vinden lijkt ‘m geen probleem en door met haar te trouwen worden een hoop zaken eenvoudiger. Ik snap ‘m helemaal; nu kan het nog. Nu kun je nog zo’n stap maken en ondanks dat vooral moeders het heel erg vindt, hoor je aan hem dat juist zij hem het geluk gunt.

Ik weet ook zeker dat hij in Amerika gaat slagen. Ronald heeft de instelling en wil om het voor anderen goed te regelen en is daardoor een perfecte Delta en die instelling zie ik ook bij veel andere collega’s terug.
Het ga je goed Ronald.     

O ja! die lieve vrienden en familie waren ook mij niet vergeten hoor.

Tot de volgende weblog.

Groeten,
Gertjan

Reactie toevoegen

Ongepaste reacties worden niet geplaatst. Uw bericht mag maximaal 2000 karakters tellen.

Uw bericht mag maximaal 2000 karakters lang zijn.

Reacties

  • we genieten van je belevenissen gertjan

    Van: jennie | 06-04-2019, 17:18

  • Hoi Gert,
    Heel leuk om zo een indruk te krijgen van jouw/jullie werk in het verre Mali. Wat een bedrijf! Binnenkort weer even in Nederland om bij te tanken. Hele fijne feestdagen!
    Bart

    Van: Bart Uppenkamp | 24-12-2018, 11:06

  • Dat was weer genieten, Gert je schrijft echt leuk. Na afloop komt er een boek uit? Ik koop m meteen. Veel liefs van schoonzus

    Van: Els | 19-12-2018, 14:56