Weblog Afghanistan

Hoe ziet thuiskomen er uit?

Inmiddels ben ik alweer 3 maanden in Afghanistan. Het leven hier begint zelfs redelijk normaal te voelen. Als ik daar over nadenk, is het dat natuurlijk niet. Ik zit hier met fijne collega’s en heb echt een leuke tijd maar ik ben tegelijkertijd ver weg van mijn vrienden en familie, en mijn werk en hobby’s thuis.

Wie: kapitein Dave Kloet
Wat: Public Affairs Officer Resolute Support

Ik merk dat het contact met thuis minder frequent wordt. Waar ik hier in Afghanistan mijn eigen ritme heb gevonden, geldt dit ook voor mijn vrouw en mijn kind. Als ik naar huis bel merk ik dat het moeilijker wordt om echt contact met mijn zoontje te maken, hij heeft mij natuurlijk al 3 maanden niet meer in het echt gezien. Dit proberen mijn vrouw en ik op te lossen door via facetime kleine spelletjes met hem te spelen of boeken voor te lezen, maar hij gaat vaak liever alleen spelen of naar Peppa Big kijken. En eigenlijk kan ik hem dat ook niet kwalijk nemen.

Hoe gaat het thuis?

Af en toe vraag ik me af hoe dat zal gaan over 6 weken, als wij aankomen in Nederland. Ik weet zeker dat hij me wel herkent, maar in hoeverre zal hij blij zijn om mij te zien? Komt hij naar me toe rennen of blijft hij veilig bij zijn moeder staan, die er de afgelopen 4 maanden wel voor hem was? Vooraf wist ik wel dat het lastig zou zijn om hem een lange tijd niet te zien, maar nu, na 3 maanden heb ik het er voor het eerst af en toe moeilijk mee. Om mij heen hoor ik het vaker; een aantal van mijn collega’s ervaart hetzelfde. Het einde komt dichterbij, je gaat meer aan thuis denken.

Hoewel ook ik veel aan thuis denk, wil ik er nu nog niet aan denken om naar huis te gaan. Voor mijn gevoel ben ik hier nog niet klaar, ik wil nog een aantal dingen afronden voordat ik naar huis ga. Dat is lastig. Het moment dat ik vertrek komt steeds dichterbij dus de tijd die ik heb om mijn werk hier af te ronden wordt steeds minder.

Keuzes

Nu ik ’s avonds laat achter mijn laptop zit om deze blog te schrijven, besef ik me dat ik vandaag niets van me heb laten horen. De afgelopen dagen ben ik veel met mijn werk bezig en weinig met thuis. Ik stuur af en toe een berichtje maar echt tijd nemen voor een goed gesprek doe ik niet. Dus… Eigenlijk kan ik het die kleine niet eens kwalijk nemen dat hij liever naar een tekenfilm kijkt dan met zijn vader spreekt. Ik heb de afgelopen dagen ook de keuze gemaakt om met andere dingen bezig te zijn.

Tot de volgende weblog!

Groet,
Dave

Reactie toevoegen

Ongepaste reacties worden niet geplaatst. Uw bericht mag maximaal 2000 karakters tellen.

Uw bericht mag maximaal 2000 karakters lang zijn.

Reacties

  • Dave, kom veilig thuis, zodat je weer kunt genieten van je gezin.
    Groet,

    Jan

    Van: J. v.d.Berg | 21-10-2019, 10:01

  • Vertwijfeling slaat toe. Het stabiele thuisfront is de kracht om uw werkzaamheden tot einde missie uit te voeren. Nog een week of 5 en kan de nieuwe lichting militairen aan de slag. Het werk goed overdragen is een mooi streven. Weet dat u en alle collega's zoveel goeds doen in Afghanistan; bevolking daar steunen en te leren om de wereld wat mooier en veiliger te maken. Een noodzaak heden ten dage, het is niet anders. Wens u en alle collega's kracht en wijsheid de missie tot een goed einde te brengen.

    Van: Marieke, tante van Joris | 20-10-2019, 13:50

  • Hoi Dave .
    Ik weet hoe is om je family ver weg is .ik ben Afghan woon 20 jaar in NL met liefde en Veilig .kan werken studeren en nzo.

    Dank zien Julie dat onze land veiliger maakt troops op jou en je collega's .ik miss Kabul heel erg since 20 jaar ben niet meer thuis gewist .en family ook niet gezi n net als jij via face book is sociale media.
    Als ik wat voor uw betekenen in kabul .mag op me rekenen .u bent soldaat ik kom ook uit soldaat family mijn Opa was General in Koninklijke Regiem.en mijn Oom zijn nog steeds uw collega .General Ibrahim Ahmadzai. Nu hij is in dienst in kabul voor nieuwe soldaten te vangen is hoofd van .laatst maanden was ook auto aanslag gepleegd gelukkig hij was niet daar .
    Ik bied voor jullie allemaal .God zou jullie goed zegelen dienen Ameen .

    Iefe over Afghanen .
    Super gast vrij als je calm en lief praat tegen hun .en toen moederland liefde van uw land en tegelijkertijd zien land (Afghanistan) dat land is als moeder Hoog beschaafd en recpect voor geloof .Tulband .Pet.Vrouwen hoofdok Taal.En Flag .daar voor Afghanen zijn zeer gevoelig voor .als bij Afghan thuis eet den vertrouw hij op je dat je zij. Thuis zout geproof heb dan kan je hun nooit veraden.of oplichten .
    Als Afghan van achter op voet met zijn voet per ongeluk raak dan draai de voor man om en hij Ou uw hand geven en zeggen sorry .
    Hij Soldaat doe grootjes aan Kabul .
    Hope veilig weer thuis ben met je kids .
    Groetjes .Feroz Mangal.

    Van: Mangal | 17-10-2019, 20:45

  • beste Dave, vanuit JIVC wil ik je bedanken voor deze mooie blog. Dit geeft ons weer een extra reden om beter ons best te doen. Jij offert je momenten met je dierbare op om de wereldvrede te bewaken. Ik rij eind van de middag (langs de tractoren op de snelweg :-) naar mijn gezin maar jullie moeten nog weken wachten. Een ding staat vast: jullie familie en kinderen zullen later terug kijken naar een periode waar jij en je collega's als held de wereldvrede hebben proberen te handhaven. Dat is niet niets. Wees a.u.b. heel trost op jezelf, op je gezin en familie. Hopelijk kom je binnenkort gezond en voldaan terug naar Nederland. groet, de Groot

    Van: de Groot | 16-10-2019, 13:42