Weblog Afghanistan

Het einde komt steeds dichterbij

Inmiddels is mijn vorige blog alweer van 3 weken geleden. Vorige week schreef Vivien op deze plek over haar ervaringen en gevoelens bij de uitzending van haar man. Vivien is een van de vele Nederlanders met een relatie in het uitzendgebied. Ik weet zeker dat haar teksten voor veel thuisblijvers heel herkenbaar zijn.

Wie: kapitein Dave Kloet
Wat: Public Affairs Officer Resolute Support

Zoals Vivien al zei, het eind van de missie komt steeds dichterbij. Naarmate de missie vordert merk ik dat ik steeds meer terugkijk. Over het algemeen ben ik tevreden, maar ik had een aantal dingen anders kunnen doen. Zowel in de missie als in het contact met thuis. Vandaag schrijf ik over het laatste.

Stel je verwachtingen bij

Ik heb ooit iemand horen zeggen: “Teleurstellingen zijn gebaseerd op verwachtingen, stel deze naar beneden bij en voorkom dat je teleurgesteld wordt.” Dat is een les die je op vrijwel alle situaties kunt toepassen. Voordat ik naar Afghanistan vertrok paste ik het toe op mijn familie en vrienden thuis. Ik gaf aan dat ik niet zo goed ben in contact houden en zij niet tevergeefs zaten te wachten op de groeten uit Afghanistan.

Met mijn collega’s in Nederland had ik afgesproken eens in de paar weken een update te sturen. Dat is grotendeels gelukt. Ik kreeg hartverwarmende reacties terug. Nog even dit: Rick en Mark, mijn 2 belangrijke steunpilaren, via deze weg nogmaals mijn excuses.

Tijd maken voor thuis

Iemand die ik niet wilde teleurstellen terwijl ik in Afghanistan zat is mijn vrouw. Hoewel ik echt probeerde om contact te houden, is dat voor mijn gevoel niet altijd even goed gelukt. Ik merkte dat het contact met thuis tijdens een uitzending afneemt. Ik maakte de afgelopen weken daarom bewust tijd voor mijn vrouw en kind. Ik merkte dat vooral mijn zoontje hier stiekem veel behoefte aan had.

Een paar weken terug deed hij liever iets anders als ik contact zocht. Nu zit hij helemaal klaar als ik bel via FaceTime. Hij is op zijn manier bezig met zijn papa die weer thuiskomt. En dat moment komt steeds dichterbij, ik heb nu nog minder dan 3 weken te gaan.

Mijn vrouw heeft een adventskalender voor hem gekocht, zodat hij kan aftellen tot mijn thuiskomst. Dat was echt een goed idee. Elke ochtend (opvoedtechnisch niet helemaal lekker, maar dat nemen wij voor lief) mag mijn zoontje een chocolaatje uit de kalender pakken. Als ze op zijn komt papa thuis. Tijdens het videobellen merk ik dat hij er toch wel veel mee bezig is. Een paar weken terug had ik daarover mijn twijfels. Maar over 3 weken gaat het op het vliegveld in Eindhoven allemaal goed komen!

Tot de volgende weblog!

Groet,
Dave

Reactie toevoegen

Ongepaste reacties worden niet geplaatst. Uw bericht mag maximaal 2000 karakters tellen.

Uw bericht mag maximaal 2000 karakters lang zijn.

Reacties

  • Briljant idee die adventskalender en nog leuk ook voor jullie zoontje. Een goede afsluiting van de missie gewenst , behouden thuiskomst en een waardevol weerzien in Eindhoven.

    Van: Marieke, tante van Joris | 10-11-2019, 15:18