Weblog Afghanistan

De laatste weblog uit Afghanistan

Dit is de laatste weblog die ik schrijf vanuit Afghanistan. Mijn uitzending zit er bijna op. Nog 3 chocolaatjes uit de adventskalender en dan sta ik op Eindhoven. Ik merk dat het tijd is om naar huis te gaan. Ik heb mijn werkzaamheden overgedragen aan mijn opvolger, mijn vrouw en kind weten dat wij snel weer samen zijn en ook ik heb behoefte aan het afsluiten van de missie.

Wie: kapitein Dave Kloet
Wat: Public Affairs Officer Resolute Support

De vervelendste mensen binnen Defensie

Ze zeggen wel eens dat de 2 vervelendste (binnen Defensie gebruiken ze iets andere termen) mensen binnen Defensie jouw voorganger en jouw opvolger zijn. De voorganger deed namelijk alles verkeerd en de opvolger snapt er niets van. Ik denk dat ik de uitzondering op deze regel ben. Mijn voorganger Jos heeft mij goed opgevangen. Mijn opvolger Arjen geeft mij het gevoel dat hij verder gaat waar ik geëindigd ben, maar dan beter. Hierdoor kan ik met een gerust gevoel toe leven naar het einde van de missie en de reis naar huis.

"Waar mijn vrouw en ik allebei naar uitkijken is iets wat voor veel mensen vanzelfsprekend is. Lekker samen op de bank zitten"

Luxe van een uitzending

Terugkijkend heeft een uitzending voordelen die je thuis niet hebt. Thuis heb ik minder ononderbroken nachten, moet ik mijn aandacht verdelen tussen werk en gezin, heb ik weer last van woon-werkverkeer en bijbehorende files en is er geen eetzaal waar ik 3 keer per dag een volledige maaltijd kan krijgen. Ook konden wij hier onze vuile was inleveren zodat wij deze een dag later schoon en opgevouwen op konden halen. Ik heb een van de waszakken (leeg) naar huis gestuurd met een instructie, om mijn vrouw alvast te laten wennen, maar ik heb hem heel snel weer terug gekregen.

Straks moet ik wennen aan het ritme thuis. Vooral de eerste weken zal ik degene zijn die zich aan moet passen. Mijn vrouw en kind hebben de afgelopen maanden hun eigen ritme ontwikkeld, waar ik zo goed als mogelijk in mee moet gaan. Wat ik vooral niet moet doen is gelijk verwachten dat zij zich wel aan mij aanpassen, want uiteindelijk ben ik degene die 4 maanden niet thuis is geweest.

Ik zal soms, misschien zelfs regelmatig, tot 10 moeten tellen voordat ik mijn mening laat horen. Ik heb mijn vrouw beloofd dat ik mijn best ga doen maar zij weet ook dat dit niet altijd gaat lukken.

Eerst nog naar Kreta

Waar mijn vrouw en ik allebei naar uitkijken is iets wat voor veel mensen vanzelfsprekend is. Lekker samen op de bank zitten en praten over hoe de dag is geweest, of in dit geval de laatste 4 maanden. Maar voordat het zover is gaan wij eerst met onze eenheid nog 2 dagen naar Kreta. Op Kreta hebben wij de mogelijkheid om met zijn allen de uitzending af te sluiten met een aantal (verplichte) adaptatiegesprekken en (optionele) ontspanningsmogelijkheden.

Vooraf had ik wilde plannen, wilde ik compenseren aangezien Nederlanders tijdens een uitzending geen alcohol mogen drinken. Maar nu het zover is wil ik vooral lekker rustig aan doen zodat ik goed uit kan rusten en op Eindhoven alle tijd en aandacht aan mijn gezin kan geven.

"Het is fijn om te horen dat veel collega’s, maar vooral het thuisfront mijn verhalen en situaties herkenden en hier soms steun uit haalden."

Bedankt

Over 2 weken schrijf ik nog een laatste weblog vanuit Nederland, maar voor nu wil ik alvast een begin maken met de afsluiting…

Ik wil iedereen bedanken voor het lezen van de weblogs en de hartverwarmende reacties die ik heb mogen ontvangen. Het is fijn om te horen dat veel collega’s, maar vooral het thuisfront mijn verhalen en situaties herkenden en hier soms steun uit haalden. Deze weblog was mijn manier om bewondering voor mijn thuisfront, maar eigenlijk voor het thuisfront van elke militair uit te spreken.

Tot de volgende weblog!

Groet,
Dave

Reactie toevoegen

Ongepaste reacties worden niet geplaatst. Uw bericht mag maximaal 2000 karakters tellen.

Uw bericht mag maximaal 2000 karakters lang zijn.

Reacties

  • Het was fijn uw weblog te lezen. Nu nog 1 dag ontspannen en nog 1 nachtje te gaan. Alle goed gewenst voor u, uw vrouw en zoontje.

    Van: Marieke, tante van Joris | 21-11-2019, 15:11