Weblog Afghanistan

Babylonische spraakverwarring

Op ongeveer 3.000 kilometer ten zuidwesten van Kabul stroomt, daar waar zich nu Irak bevindt, de Eufraat. Ooit werd er volgens de bijbelse overlevering aan de laagvlaktes van deze rivier een toren gebouwd. Zo raakte men niet verstrooid over het wijdse landschap en had men de toren als herkenningspunt. Dit maakte de bijbelse God niet blij. Hij oordeelde dat de mens te ambitieus was en zich gelijk probeerde te stellen aan Hem. Hij strafte de mensen met de Babylonische spraakverwarring, waardoor men elkaar niet meer begreep.

Wie: sergeant der 1e klasse Ron

Wat: chief van het National Support Element in Kabul

Een mierennest

En dan weer terug naar het nu. Het leven op een militair complex is anders dan in een willekeurige stad of dorp. Dat zal menig militair kunnen beamen. Het maakt niet uit of je geplaatst bent op een vliegbasis, een fregat of een kazerne. Je hoeft elkaar ook niet allemaal te kennen, maar je draagt hetzelfde pak. Je hebt eenzelfde soort dingen meegemaakt in de opleiding, op oefening of tijdens een missie. Dat geeft een speciale band met elkaar.

In de internationale omgeving waar ik werk is dat niet anders. Ongeacht het motief van het vlekkenpatroon op je pak, de kleuren van je land of de gebruiken van je cultuur. Je bent militair. Op het hoofdkwartier van Resolute Support is er een variëteit van 30 nationaliteiten. Pakweg 2.300 militairen en burgers werken samen op een terrein van 500 bij 500 meter; een terrein dat ooit bestemd was om ongeveer 1.400 personen te herbergen. Op deze postzegel is het een mierennest waar de mensen elkaar soms letterlijk voor de voeten lopen. Maar je draagt allen dat pak, een pak dat je de binding met elkaar geeft.

1 missie, 101 talen

Behalve dat pak, is er nog iets wat ons allen bindt: de missie Resolute Support. We trainen en adviseren om het Afghaanse veiligheidsapparaat te verbeteren. Iedereen draagt bij aan de missie met zijn of haar eigen specialiteit, of dit nou op de voor- of achtergrond gebeurt.

Zoals ook in het bedrijfsleven gewoon is, zijn er allemaal kantoortjes (secties) die zich bezighouden met bijvoorbeeld personeelszaken, planning, financiën of verwerving. Omdat het een militaire missie is heb je ook secties die zich bezighouden met inlichtingen en secties die zich richten op de ‘operaties’ binnen de missie. De verschillende secties binnen het hoofdkwartier worden gevuld door de verschillende nationaliteiten die een bijdrage aan de missie leveren. Dit betekent dat er binnen 1 sectie alleen al in 5 verschillende talen kan worden gedacht.

30 nationaliteiten, 1 taal

De NAVO (Noord-Atlantische Verdragsorganisatie, het ‘opdrachtgevende orgaan’ voor Resolute Support) kent 2 officiële voertalen: het Engels en het Frans. In de praktijk is dit zichtbaar doordat bijvoorbeeld elke doctrine die wordt gepubliceerd in deze 2 talen wordt gedrukt. Het Engels en Frans gebroederlijk naast elkaar op een bladzijde.

Bij elke missie die uitgevoerd wordt door de coalitiepartners, wordt er op het hoogste niveau besloten welke taal de voertaal wordt in de betreffende missie. Voor Resolute Support is gekozen voor het Engels. Door 1 voertaal te hebben lopen de coalitiegenoten niet tegen de (spreekwoordelijke) Babylonische spraakverwarringen op.

Iedereen op het kamp begrijpt deze taal. Deze taal zorgt voor binding.

Een andere taal is die van sport, de taal van voetbal bijvoorbeeld. Zo gebeurt het dat je de finale van het EK vrouwenvoetbal  (Nederland tegen Denemarken) samen kijkt met de Denen. Gebroederlijk als 1 man de 12e man vormend. In het voetbal zijn we elkaars tegenstander, maar hier spreken we dezelfde taal.

Wij militairen hebben ook een binding, wij spreken dezelfde taal. We zijn militair op missie!

Groeten uit Kabul,

Ron

Resolute Support: Nederlandse militairen trainen, adviseren en assisteren het Afghaanse leger en de politie. De overgrote meerderheid van de Nederlandse militairen werkt vanuit Mazar-e-Sharif, oftewel MeS. Een klein aantal vanuit Kabul.