Weblog: mountain leaders op expeditie Manaslu

Inrichten kamp 1 op 5.600 meter hoogte

Het is woensdag 20 april en het besef van dagen begint langzaam te vervagen. Vandaag gaat de beklimming echt beginnen! De teams besluiten vroeger te vertrekken dan voor de sherpa’s gebruikelijk is. De koks moeten het eten al om 5 uur op tafel hebben en dat zijn ze duidelijk nog niet gewend.

Wie: Ben Vlasman.

Wat: mountain leader Korps Mariniers, beklimt Manaslu (8.163 meter) in Himalayagebergte Nepal.

Wij, met onze ervaring in de Alpen, weten dat je bij voorkeur een nachtelijke (Alpine-)start maakt, om gebruik te maken van de omstandigheden zoals harde sneeuw. Daardoor bereik je vroeg in de ochtend je doel (meestal een top) en ben je voor de middagwarmte (zachte sneeuw) weer terug op je startpunt. Of in ieder geval van de gletsjer af. Dat is voor ons een belangrijk uitgangspunt, maar voor onze Nepalese koks dus nog even wennen.

Onder prachtige ochtendomstandigheden gaan eerst 3 sherpa’s op pad om de route te markeren: op een steil stuk, net onder kamp 1, brengen ze een staande lijn aan. De dag en de beklimming verlopen goed. De eerste klimmers zijn binnen 4 uur bij kamp 1, gevolgd door de andere teams. We slaan de meegenomen materialen, uitrusting en voorraden op in een tent en keren terug naar het basiskamp.

Het is voor iedereen een goede indicatie van acclimatisatie en kracht na ons verblijf de afgelopen dagen op 4.800 meter. En het vermoeden dat ’s middags door snel oplopende warmte een helling  moeilijk begaanbaar wordt is bevestigd. De vervolgstappen zullen daar op worden aangepast.

Rustdag

Donderdag 21 april last de expeditieleider in overleg met de dokter een rustdag in. Het werken op deze hoogte vereist toch veel van het lichaam. In overleg gaat alleen een team van 4 dat zich sterk voelt nog een keer omhoog om voorraad naar kamp 1 te brengen. De rest rust en zorgt door veel te drinken voor herstel van het lichaam. We weten allemaal dat de echte slijtageslag boven de 6.000 meter begint.

Verder klimmen

Vrijdag 22 april begint prachtig. Team 1 start de klim naar kamp 1 met een nieuwe voorraad. Als tijd en omstandigheden het toelaten, verkennen ze ook de route naar kamp 2 en richten het in. Team 2 rust deze dag en bereidt de aflossing voor overmorgen  voor.

Onze cameraman maakt de laatste teamfoto van het Nepalese kookteam. Die zijn door hun drukke dagen moeilijk met zijn allen te vangen, omdat de kookhulp regelmatig ‘even’ naar beneden gaat om verse voeding te halen in Samangaon.

Zware sneeuwval

Helaas laat het weer ‘s middags de gebruikelijke omslag zien: deze keer niet alleen wolken en wind, maar zware sneeuwval. Zowel in kamp 1 als in het basiskamp moet iedereen weer aan het werk om alle tenten sneeuwvrij te houden. In 12 uur valt meer dan een halve meter sneeuw! Veel mannen hadden de was gedaan en uitgehangen aan de tenten. Dat wordt nu gevriesdroogd in plaats van lekker door zonnestralen gedroogd.

Aanpassen aan het klimaat

Zaterdag 23 april is weer een dag van aanpassen aan de klimatologische omstandigheden. Wat gistermiddag begon zet zich na een paar uur zon weer voort in sneeuwval. We wisten van de weerberichten dat dat er aan zat te komen, maar het is toch vervelend. Het team dat de nacht  doorbracht in kamp 1 zou ’s morgens terugkeren en een nieuw team zou omhoog gaan met nieuwe voorraden. Maar door de 50 tot 70 centimeter sneeuw bij kamp 1 wordt in overleg met de expeditieleider besloten om alles stil te leggen en beter weer af te wachten. En dat kan 24 uur op zich laten wachten…

Het team in kamp 1 heeft brandstof en eten genoeg om daar te blijven en het betere weer af te wachten. Door onze voorbereiding in Zwitserland (Advanced Avalanche-cursus onder auspiciën van het Kennis Centrum Militair Optreden onder eXtreme omstandigheden) weten we dat deze omstandigheden acuut lawinegevaar betekent. Dus stellen we de klimactiviteiten op de berg minimaal 24 uur uit.

Lawines

Dat dit uitstellen een goede beslissing was blijkt wel als op het basiskamp met regelmaat het onheilspellende gedonder van naar beneden stortende lawines wordt waargenomen. Door de dikke mist en sneeuwbuien hebben we geen idee waar deze plaatsvinden, maar door de veilige ligging van het basiskamp blijven ze allemaal op afstand. Op ons kamp gebruiken we de tijd om de tenten goed sneeuwvrij te maken, opnieuw op te spannen en de eettent leeg te halen en opnieuw op te spannen en in te richten. Het feit dat het hele basiskamp in de sneeuw staat betekent gewoon dat door smelten en bewegen de hele zaak af en toe opnieuw moet worden ingericht. Dat zal doorgaan tot ons vertrek. Want dan zou het zomaar kunnen zijn dat alle sneeuw verdwenen is en het basiskamp op de harde grond staat.

Wat ons nu ook parten speelt is de elektriciteitsvoorziening. We hebben genoeg zonnepanelen bij ons om de apparatuur die we nodig hebben van stroom te voorzien. Maar dan moet er ook wel zon zijn! Ons back-up aggregaat draait op benzine, maar is onstabiel. En niet in staat ons op deze hoogte van voldoende stroom te voorzien. Tijd voor een back-up planning met onze Nepalese broeders.

Aflossen

Zondag 24 april. De ochtend laat weer een stralende zon zien. Na overleg vroeg in de ochtend wordt besloten het team dat al 2 dagen in kamp 1 zit naar beneden te laten komen. Zij hebben hun tenten uit een laag van 1 meter nieuwe sneeuw moeten graven. Maar ze voelen zich sterk genoeg. Vanuit het basiskamp gaat het andere team ze tegemoet. Een win-win situatie waarmee het afdalende team geholpen wordt. En het klimmende team maakt kostbare hoogtemeters en doet daardoor aan acclimatisatie en training.

Gezegend van kamp 1 naar kamp 2

Onze sherpa’s zijn naar beneden om te kijken naar een alternatief aggregaat ter vervanging van de huidige. Van onze keukenchef, die we voor het gemak maar Doortje noemen, begrijp ik dat zij ook langs de Lama gaan voor een kleine puja (rituele handeling, red.), die naar ik begrijp te maken heeft met de door de sherpa’s gewenste zegening van de passage van kamp 1 naar kamp 2. En van het feit dat het een jaar geleden is dat Nepal getroffen werd door een aardbeving. Ik begrijp van Doortje dat een van de mensen hier, Nima Taschi, bij die aardbeving een aantal goede vrienden verloor. Dus we zullen daar vandaag en morgen met gepast respect bij stilstaan.

Nieuw plan?

De expeditieleider besluit naar aanleiding van de nieuwste weerberichten en overleg met de teamleaders om het aanvalsplan bij te stellen. Als het klopt zal er zich een ‘window of opportunity’ voordoen in de laatste dagen van april en de eerste dagen van mei. Wat zou het ongelooflijk mooi zijn als het dan al lukt om een team op de top te krijgen!

Maar die middag verandert het weer zoals gewoonlijk en drijven de wolken binnen. Het wordt koud tot -5 graden en er valt neerslag. Het was dus een goede keus om team 1 naar beneden te halen. Die kunnen nu in het basiskamp rusten en herstellen van het 48 uur opgesloten zitten in hun tentjes in kamp 1.

Groet,
luitenant-kolonel Ben Vlasman

 

Expeditie Manaslu

Een team mountain leaders van het Korps Mariniers vertrok zondag 3 april naar het Himalayagebergte in Nepal. Daar gaat het team de 8.163 meter hoge Manaslu beklimmen. Een expeditie die niet zonder gevaar is. Hiermee trainen de mariniers specifieke vaardigheden onder extreme omstandigheden en op extreme hoogte. Lees meer op www.roadmapml.nl.

Reactiemogelijkheid gesloten

U kunt geen reactie meer plaatsen.

Reacties

  • Rust is ook een wapen.

    Van: Rob Schakel | 29-04-2016, 18:34

  • Heel veel respect en bewondering voor jullie expeditie, veel succes met het vervolg. QPO

    Van: Aad Domselaar sr | 29-04-2016, 11:59

  • ik ben helemaal onder de indruk over de prestaties die `het Korps `hier weer ten toon spreidt. Niets is onmogelijk, ongeacht waar ook ter wereld.
    Heb gedurende vele jaren nauw mogen samenwerken met deze elite troepen. Ik wens jullie dan ook alle sterkte, kracht en moed om deze `klus `te klaren. Hoedt u voor eventuele gevaren, en bedenk wel,
    " you never walk alone " GOOD LUCK.

    Van: Eltjo Benedick. | 29-04-2016, 11:46

  • Ik wens het team, onderleiding van de Overste Ben Vlasman ( oud hockey maatje) veel succes met de beklimming van mount Manaslu in Nepal. En een behouden terug komst naar Nederland.

    Van: Marco Dudok | 29-04-2016, 08:45