Invictus Games 2018: foto van de dag

Tijdens de Invictus Games 2018 in Sydney publiceerde Defensie dagelijks een foto met kort verslag.

Vrijdag 26 oktober: even beroemd

Regisseur en pop-artkunstenaar Andy Warhol zei het in 1968 al: in de toekomst is ieder mens gedurende 15 minuten beroemd. De Invictus Games bestonden toen nog lang niet, maar 50 jaar later gaat die uitspraak zeker op voor de Nederlandse deelnemers. Iedere atleet is hier een held, zo ook onze Henry bij de atletiekwedstrijden. Hij werd na het discuswerpen en kogelstoten belaagd door schoolkinderen die zijn handtekening wilden hebben.

Invictus-speler deelt handtekeningen uit.

Henry viel dan niet in de prijzen, dat lukte Joyce van den Waardenburg wel bij het kogelstoten. De zilveren plak die zij mee naar huis neemt, heeft een grote betekenis. “Ik ben over heel veel grenzen moeten gaan om hier te komen. Om in die drukte hier, met al die prikkels, dit te bereiken, is geweldig. Hiermee kan ik verder.” Goud was er vandaag voor atlete Annelies Homma op de 1500 meter bij de vrouwen. Op diezelfde afstand spurtte Luuk Veltink naar zijn tweede zilveren medaille bij de Invictus Games. Hij had ook al brons, bij het zeilen. De boogschutters mikten zojuist net naast een podiumplek in de wedstrijd tegen Groot-Brittannië. Morgen, zaterdag, is alleen nog de finale rolstoelbasketbal en de afsluiting op het Olympic Park in Sydney. De Nederlandse Invictus-équipe keert maandagmiddag terug in Nederland.

Donderdag 25 oktober: vlucht vooruit

De deelnemers aan de Invictus Games hebben zeer verschillende verwondingen, zichtbaar of onzichtbaar. Neem de Brit Mark Ormrod, die gisteren de 50 meter vrije slag zwom. Hij mist beide benen en een  deel van zijn rechterarm. Hij is een inspiratie voor alle deelnemers. Ook voor Stefan Nommensen, die op de foto van start gaat voor zijn 50 meter. De marinier heeft bij een motorongeluk Erbse parese opgelopen, waardoor zijn linkerarm niet goed meer functioneert.

Stefan Nommensen duikt het water in.

Nommensen behaalde dan geen medaille gisteravond in het zwembad, er waren toch weer successen voor de Nederlandse ploeg. Ronald van Dort pakte zilver op de 50 meter schoolslag, nota bene in een hogere categorie dan waarvoor hij in aanmerking komt. Stephanie Verhoef, al zilver bij de tijdrit wielrennen, voegde op de 50 meter schoolslag nog een plak van die kleur aan haar totaal toe. Niet alleen de zwemmers kwamen gisteren in actie. Ook powerlifter Ata Demirtas betrad de arena. Hij gokte op een persoonlijk record om in de kop mee te komen, maar zag die dappere poging mislukken.

woensdag 24 oktober: hup papa en hup mama

Natuurlijk zijn de deelnemers aan de Invictus Games de centrale personen, maar zonder de steun van familie en vrienden komt er niets van het herstel. Vandaar dat alle Nederlandse sporters 2 familieleden of speciale vrienden mogen meenemen naar Sydney. Voor kinderen betekent die ervaring heel veel. Ze zien hun vader of moeder in een andere rol en merken bovendien dat ze niet de enigen zijn op de wereld met een fysiek of mentaal gewonde ouder.

Kinderen van sporters op de tribune.

De deelname van de Nederlandse ploeg kan halverwege deze 4e editie van de Invictus Games als een succes worden omschreven. De medaille-oogst is tot nu toe dan wel veel minder dan andere jaren, maar daar draait het ook niet om vindt chef de mission luitenant-kolonel Marcel Spaans. “Het gaat er ons veel meer om dat onze sporters wat meenemen van deze ervaringen wat helpt bij hun herstel of acceptatie van hun verwonding. Voor de een is deelnemen alleen al een overwinning, de ander heeft misschien baat bij een bevestiging in de vorm van een medaille.”

Dinsdag 23 oktober: glunderen op Invictus Games

Een mooier beeld van een pupil en zijn coach zijn nauwelijks te bedenken. Oud-landmachtmilitair Luuk Veltink glundert samen met Jacques Ooms nadat hij zilver heeft gehaald bij het indoorroeien. De Zwollenaar wil zich in 2020 in een 4-met-stuurman op het water kwalificeren voor de Paralympics in Tokio. “Ik moet mezelf doelen blijven stellen”, vindt Luuk. Een goed resultaat op de Invictus Games hoort daar natuurlijk bij.

Luuk Veltink en zijn coach.

In het snikhete Sydney, vandaag werd de 30 graden ruim aangetikt, sloeg het tennisduo Jelle van der Steen en Roland van Dort zich naar de 1e plaats. Zij versloegen de Nederlands/Britse combinatie Edwin Vermetten en Paul Guest. Morgen komen Nederlandse deelnemers uit in de finales van het zwemmen, de voorrondes boogschieten en powerlift.

Maandag 22 oktober: samen vieren

Daar draait het nu precies om bij de Invictus Games: vriendschap en verbinding. Vandaag in Sydney vierde de Nederlandse rolstoeltennisser Edwin Vermetten de winst in de 1e dubbelpartij met zijn Britse partner Paul Guest.

Rolstoeltennisser Edwin Vermetten met Engelse tegenstander.

Het gaat immers niet om de medailles bij de Invictus Games. Toch mag niet onvermeld blijven dat Nederland inmiddels een aantal plakken binnen heeft gehaald. Edwin de Wolf pakte 2 keer brons bij het wielrennen, zilver was er voor Stephanie Verhoef bij de tijdrit. Ook de zeilploeg met aan boord teamcaptain Marc van de Kuilen, Luuk Veltink, Jeroen Lunsingh en Edwin Vermetten, greep de 3e plek op de wateren voor het Opera House. En tot zijn eigen verrassing roeide (indoor) Luuk Veltink vandaag op de lange afstand naar de 2e plek. Maar Antonie van Herwijnen was eigenlijk net zo blij met zijn plaats in de achterhoede bij zowel het wielrennen als bij het roeien. “Ik heb bij de tijdrit even aan opgeven gedacht. Als je dan tijdens de klim door je vrouw en dochter naar boven geschreeuwd wordt, geeft je dat vleugels. Dàt is Invictus.”