Trainingsmissie in Tanzania

Duur missie:
18 augustus 1965 - 24 december 1965
Aantal militairen:
12
Dodelijke slachtoffers:
geen
Dapperheidsonderscheidingen:
geen

Het Oost-Afrikaanse Tanganyika verkreeg in 1961 de onafhankelijkheid. Onder leiding van president Julius Nyerere verenigde Tanganyika zich op 26 april 1964 met de eilanden Zanzibar en Pemba.

Verenigde Republiek Tanzania

Zo kwam de Verenigde Republiek Tanzania tot stand. Voor de opbouw van een eigen krijgsmacht kreeg de nieuwe staat hulp van Canada, de Volksrepubliek China en Bondsrepubliek Duitsland. De Canadezen verzorgden de officiersopleiding voor de Tanzaniaanse landmacht. China leidde de manschappen op.

Nieuwe vaartuigen

West-Duitsland schonk 2 nog te bouwen patrouillevaartuigen aan Tanzania en verzorgde de training van de Tanzaniaanse bemanning van de Police Marine Unit. Tanzania bestelde als tegenprestatie nog eens 2 patrouillevaartuigen in Duitsland. De bemanning van deze schepen kreeg haar opleiding in Israël. In afwachting van de levering van de nieuwe vaartuigen gaven de Duitsers 4 schepen (voormalige Kriegsfischkutter) in bruikleen.

Duitse hulp vervalt

Bij aankomst in Tanzania zouden deze schepen door een Duits marinedetachement vaargereed worden gemaakt, terwijl de Tanzaniaanse bemanning verder werd geschoold. In februari 1965 verbrak West-Duitsland echter alle diplomatieke betrekkingen met Tanzania. Dit omdat het land zijn nauwe banden met Oost-Duitsland niet wenste op te geven. Hiermee verviel de Duitse militaire hulp.

Nederland neemt hulp over

Daarop vroeg president Nyerere of Nederland deze taak van de Bondsrepubliek Duitsland wilde overnemen. Op 23 april 1965 besprak hij zijn verzoek met de Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken Joseph Luns, de minister voor hulp aan ontwikkelingslanden Theo Bot, en de minister van Defensie Piet de Jong. De ministers gingen akkoord.