Weblog oorlogsdagboeken

Harry Plons

We hebben vandaag (10 november 1944) weer een aanval gedaan en het ging maar net goed. De opdracht was weer zoeken naar schepen en aanvallen. En als we ze niet zouden vinden andere doelen bombarderen. Na de briefing vertrokken we om 05.00 uur met 4 vliegtuigen. Het was nog donker. 2 zochten net boven Timor de zuidkant van het eiland Wetar af. De andere 2 zochten de noordkant van Wetar af en de zuidkant van het naastgelegen Alor. We zouden elkaar weer ontmoeten bij een zuidpunt van Alor.

Wie: Kees Merkelbach (1923-2003)

Wat: luitenant-vlieger bij het Netherlands East Indies Squadron van de Royal Australian Air Force (1944)

"We zagen 6 wolkjes op de plek waar we hadden moeten vliegen."

Omdat het nog donker was bij vertrek konden we maar moeilijk bij elkaar blijven. Dat lukte inderdaad niet en we vonden elkaar terug toen het licht werd. We vlogen naar Atapupu op Oost-Timor om een haventje met volgens intell 'licht luchtdoelgeschut' te bombarderen. Luitenant Slats vloog als 1e over de haven. Zijn navigator liet de bommen echter te vroeg vallen en ze eindigden in zee. Er volgden 2 salvo's van het geschut.

2e aanval

Wij gingen als 2e in de aanval. Otto vloog. Ik keek in de cockpit om mij heen. Plotseling maakte Otto een scherpe bocht naar links en verwijderde zich van het doel. Ik vroeg waarom en hij zei dat er 2 salvo's waren gegeven vlak voor het toestel. Floor hoorde explosies in het toestel. De staartschutter rapporteerde geschut op 3 uur, precies onder onze vleugel. Als we rechtdoor waren gevlogen, was er dwars door de vleugel geschoten, maar gelukkig maakten we een bocht. We zagen 6 wolkjes op de plek waar we hadden moeten vliegen. Er werd heel accuraat geschoten.

Geen vertrouwen in intell

We kwamen niet meer dichtbij en zochten een ander doel voor de bommen. Dat hadden we wel kunnen laten, want het systeem deed het niet meer. We konden ze niet meer afgooien al zouden we nog zo graag willen, en namen ze mee terug. Niks licht geschut, zwaar geschut. We hadden gewoon veel geluk gehad. Alle toestellen keerden veilig terug, maar mijn vertrouwen in de intell was weg.

Nieuwe missies

Op 19 november vlogen we onze 8e bombardementsvlucht. Om half 5 stonden we op, ontbeten en vertrokken. Doel was een brandstofopslagplaats bij ons vorige doel: Atapupu. Alles verliep volgens plan. 5,5 uur uit en thuis.

"Alle bommen vielen in de zee!!! 96 keer een 110-ponder."

Het is 3 dagen later en we maakten er vandaag een mooie show van. Hoewel… we moesten een landingsbaan en een opstelgebied bombarderen bij vliegveld Saumlaki bij Jamdena. We gingen er met 20 kisten op af. Voorop vlogen de toestellen van kapitein Den Ouden. Wij vormden de 2e golf.

Hoe gaat bommenrichten niet in zijn werk?

Hoe gaat het in z'n werk? De bommenrichter in het voorste toestel richt en gooit en de volgende toestellen doet hetzelfde zonder te richten. Het ging helemaal mis. Richter Harry Elinck Schuurman deed z'n werk niet goed en alle bommen vielen in de zee!!! 96 keer een 110-ponder. Elk toestel had er 24 aan boord en ze verdwenen allemaal in het water. Vanaf dat moment was de bijnaam van die richter Harry Plons…

Tot zover! Groet, Kees

  • Dit is een bewerking van het dagboek van Kees Merkelbach vanwege 75 jaar vrijheid. De originele dagboeknotities zijn opgenomen in de collectie van het NIMH. Op aanvraag kunt u ze daar bekijken.

Meer weblogberichten

Reactie toevoegen

Ongepaste reacties worden niet geplaatst. Uw bericht mag maximaal 2000 karakters tellen.

Uw bericht mag maximaal 2000 karakters lang zijn.

Reacties

Er zijn nu geen reacties gepubliceerd.