Weblog oorlogsdagboeken

De reis terug. Het ga u goed!

Na het nieuws over de zware bom, raakte alles in een stroomversnelling. De wacht van het kamp werd ontwapend en de Japanse commandant gearresteerd. De plaatselijke bevolking bleef rustig. Er werd een oud paard gekocht en geslacht. We aten weer eens vlees. Op de daken van de barakken van het kamp werd met grote letters POW geschilderd. Dit had bevoorrading uit de lucht tot gevolg!

Wie: luitenant-ter-zee 2 OC H.D.B. Beudeker (1921 – 1994)
Wat: oudste officier van Hr.Ms. O20

Amerikaanse vliegtuigen wierpen levensmiddelen en kleding af aan parachutes. Een Nederlandse arts waarschuwde ernstig niet te veel te eten.

Zwart-witfoto zittende militair in uniform marine.
Beeld: NIMH
H.D.B. Beudeker.

Naar Yokohama

Eind augustus kwam in het kamp een auto aan met een Amerikaanse kolonel van de US Air Force en een Japanse generaal. Deze laatste bleek verantwoordelijk te zijn gesteld voor de afvoer van krijgsgevangenen vanuit Kamioka.

“Kobe en Osaka bleken volkomen te zijn plat gebombardeerd.”

Op 6 september vertrokken wij per trein uit Kamioka met bestemming havenstad Yokohama. Deze treinreis duurde 2 dagen en voerde ons door de eenmaal grote steden Kobe en Osaka. Ze bleken volkomen platgebombardeerd.

De Japanse kampcommandant die verantwoordelijk was voor het overlijden van zo vele krijgsgevangenen die werkten in de nabije zink- en loodmijn, werd op het station van Yokohama aan de daar aanwezige Amerikaanse militaire politie afgeleverd.

Met DDT-spuit ontluisd

Van Yokohama werden wij met trucks naar een vliegveld bij Tokio gebracht. Daar heerste een enorme bedrijvigheid. We werden geregistreerd en ondergingen een voorlopige medische keuring. De artsen bepaalden wie per hospitaalschip en wie per vliegtuig werd afgevoerd. Alle kleding werd vervangen door nieuwe, nadat wij met een grote DDT-spuit waren ontluisd.

In de nacht van 8 september 1945 werden wij in een C54 Skymaster naar Okinawa gevlogen. Daar was een enorm tentenkamp ingericht en ontmoette ik ook overlevenden van Hr.Ms. O20.

Hollanders bleven achter

Op 10 september werden wij (een groep van willekeurige nationaliteit) met B24 's overgevlogen naar Manilla. Daar verbleven we ook weer in een enorm tentenkamp. De Amerikaanse en Engelse krijgsgevangenen gingen spoedig weg, maar de Hollanders bleven achter vanwege de moeilijkheden op Java. We kregen allemaal een standaarduitrusting uitgereikt. De voeding was uitstekend en dat was na een maand duidelijk waarneembaar.

Per Catalina naar Australië

Op 27 oktober arriveerde in Manilla een Hollandse Catalina-vliegboot van de marine. 11 mindervalide krijgsgevangenen waaraan ik was toegevoegd als detachementscommandant kregen te horen dat zij de volgende dag met dit verkenningsvliegtuig naar Australië zouden vertrekken. De vliegreis zou 5 dagen duren.

“Daarmee eindigt mijn oorlogsdagboek."

De 1e dag vlogen we naar Morotai (op de Molukken) en de 2e dag naar een vliegveld in Noord-Australië. De derde dag gingen we naar Cairns en sliepen 's nachts in een ziekenhuis. De 4e dag kwamen we tot Brisbane en we arriveerden de 5e dag in Melbourne. Daar meldde ik mijn detachement af bij de marinecommandant Melbourne, kapitein-ter-zee jonkheer H.A. van Foreest.

In Perth met vrouw en dochter

Hij vroeg mij wat ik zou willen doen. Mijn antwoord was dat ik voor volle dienst in aanmerking wilde komen. Nog dezelfde dag kreeg ik te horen dat ik de 1e officier van onze basis in Perth zou vervangen. Op 3 november 1945 vloog ik met een lijnvliegtuig naar Perth. Op 8 november nam ik het 1e officierschap over.

Een week later (15 november) arriveerde motorschip Oranje in Freemantle. Daar werd ik herenigd met mijn echtgenote en oudste dochter van wie ik lange tijd niet wist of zij in leven waren.

Daarmee eindigt mijn oorlogsdagboek. Mijn aantekeningen uit die tijd stoppen. Meer kan ik u niet vertellen. Het ga u goed!

Beudeker

Reactie toevoegen

Ongepaste reacties worden niet geplaatst. Uw bericht mag maximaal 2000 karakters tellen.

* verplichte velden

Uw bericht mag maximaal 2000 karakters lang zijn.

Reacties

Er zijn nu geen reacties gepubliceerd.