Toespraak minister Ank Bijleveld-Schouten ter gelegenheid van Nederlandse Veteranendag

Dank je wel Rick, voor jouw verhaal.
Wat had ik graag jou en de hele ploeg toegejuicht op de Invictus Games! We hebben ons echt even moeten herpakken.
En als er iemand is van wie we dat kunnen leren, dan is het wel de Invictus-sporter.

Die laat zien dat je door kunt en moet gaan bij tegenslag. 
Wij bewonderen jou en jouw ploeg om die veerkracht.

Ik kijk uit naar de Invictus Games 2021…

...en vandaag mag ik het bekendmaken:
Defensie zal weer – heel graag – een bijdrage  leveren.

Rick, veel succes voor jou en je team!

En ook Veteranendag is anders dan we ons hadden voorgesteld.
Majesteit, dat u hier bij bent, betekent heel veel voor onze militairen en veteranen.
Wij weten dat u hen een warm hart toedraagt.
Dat zien ook de vele mensen thuis, die nu met ons meekijken.
Samen met hen maken we hier toch een bijzonder moment van.
Met verhalen en video’s, en een optreden van opperwachtmeester Dennis Kroon.

Een Veteranendag in het klein.
Dit doen we omdat we onszelf en elkaar willen beschermen, voor een virus dat veel van ons vraagt.
Er wordt loodzwaar op de zorg geleund, en Defensie is blij om te kunnen helpen.
Zoals eerste luitenant Maaike Hoogewoning, als operatieassistent ingezet op de Intensive Care.

Maaike, ik ben trots op jou, en alle militairen die klaarstaan om te helpen.
Het kenmerkt de militair: die denkt groter dan zichzelf, en verder dan vandaag.
Die zet zich in voor een hoger ideaal.
Die weet dat vrijheid niet vanzelfsprekend is.
En wil het doorgeven aan de volgende generaties.

Het is als het planten van bomen.
Zoiets doe je niet voor jezelf, maar voor de mensen die na jou komen.
Omdat je hoopt dat zij er op een dag onder zullen zitten, om te schuilen voor de regen en af te koelen van de zomerzon.

Onze oudere veteranen weten dit maar al te goed.
Want zij hebben die boom lang geleden al geplant, als jonge militair.
Zoals de 95-jarige Hendrick Fockens.
In 1944 werd u opgepakt bij een razzia, als 18-jarige jongen.

Na de bevrijding meldde u zich direct als oorlogsvrijwilliger.
U besloot om de vrijheid van ons land te beschermen, een vrijheid die toen nog zo pril was.
U hebt lang bij de krijgsmacht gediend.
Onder meer in Nederlands-Indië.

Vandaag de dag leven wij al 75 jaar in een vrij land.
En nog steeds maken jonge mannen en vrouwen de keuze om in vredestijd de krijgsmacht te dienen.
Zij nemen het stokje van u over.
Want ook zij willen een boom planten voor later.

Laatst sprak ik nog zo’n indrukwekkende 90-plusser, op Schiermonnikoog.
Dit was in 1945 de laatste gemeente die werd bevrijd.
Tijdens de viering van dit moment ontmoette ik de verzetsheldin Joke Folmer.
Als jonge en onverschrokken vrouw heeft zij honderden onderduikers en geallieerde piloten geholpen.
Heel riskant werk!
Ze heeft er vele levens mee gered.
Nu is mevrouw Folmer 96 jaar.
En zij zegt: ik zou het zo weer doen.
Zij is draagster van de Bronzen Leeuw, de op één na hoogste militaire dapperheidonderscheiding.


Dit jaar vieren wij het 50-jarig bestaan van de Vereniging Dragers Militaire Dapperheidsonderscheidingen.
Zij laten de daden van deze dappere dragers leven.
Aan de voorzitter, majoor Frans Erkelens, zeg ik: gefeliciteerd met het jubileum!

En aan de veteranen hier vandaag, en de vele veteranen thuis, zeg ik: dank jullie wel.
Jullie hebben elk een boom geplant voor later, zodat ook de generaties na ons in de schaduw van die boom kunnen zitten en kunnen genieten van de koelte van vrijheid.