Toespraak staatssecretaris Visser bij het Limburgs Bevrijdingsmonument in Maastricht, 13 september 2019

Precies 75 jaar geleden, in de ochtend van 13 september, hees Sergeant Oscar Houser de Nederlandse vlag aan de gevel van een boerderij in Moerslag. De Maastrichtenaren keken reikhalzend uit naar de Amerikanen. Er kwamen berichten dat Mesch bevrijd was.

En de vurige wens om ook bevrijd te worden kwam uit. Maastricht was op 14 september 1944 weer vrij…
…na 4 jaar, 4 maanden en 4 dagen bezetting. 

Deze stad werd als eerste grotere Nederlandse gemeente bevrijd.
Dat moment vieren wij – en we staan stil bij wat onze vrijheid heeft gekost.

Ik ben erg blij dat er hier zoveel veteranen aanwezig zijn.

Zoals John O’Hare van de 30e Infanterie Divisie.
Ook wel bekend als: Old Hickory Division, die Maastricht heeft bevrijd.
John O’Hare was een van de allereerste Amerikanen die Nederland binnentrad.
Mr. O’Hare, it’s an honor to meet you.
I’m happy that you’ve made this trip with your wife, children and grandchildren.
Because it gives me the opportunity to look you in the eye and say: thank you.
Thank you for your service.
 

And it’s an honor as well to welcome the representative of your division – Colonel Wes Morrison of the North Carolina National Guard.

Colonel Morrison, thank you for being here!

So that we can celebrate our freedom together.

And commemorate the bravery of your division…
The best infantry in Europe during World War II according to president Eisenhower!

Please allow me to continue in Dutch.

Veteranen en actief dienende militairen, jong en oud, staan centraal bij dit soort herdenkingen.
Ook Nederlandse veteranen en militairen, zoals de Wapenbroeders die hier vandaag zijn.

Eén Nederlandse veteraan noem ik even bij naam: Cornelis Arkenbout.
Meneer Arkenbout, u hebt in het verzet gezeten.
U hebt van binnenuit geprobeerd de vijand te dwarsbomen.
En concentratiekampen overleefd.
Na de bevrijding liep u in 1951 de bevrijdingsestafette vanaf Caen naar Maastricht, in de voetsporen van de Old Hickory Division.
En dit jaar was eregast bij Estafette Maastricht die deze route loopt en vanavond hier aankomt.
Het is voor mij een eer om u hier te mogen ontmoeten.

Dames en heren,

Voor onze vrijheid hebben we elkaar nodig.

Daarom zijn er na de Tweede Wereldoorlog steeds meer samenwerkingen en allianties opgezet.

In Europees verband zijn er militaire samenwerkingen zoals de amfibische strijdmacht die Nederlandse en Britse mariniers vormen

Maar ik hoef u als Europese stad natuurlijk niet het belang van Europese samenwerking uit te leggen.

En we hebben natuurlijk het trans-Atlantisch verband: de NAVO, dit jaar 70 geworden.
Dit verband is krachtig; die eenheid is ons beste wapen.

Zeker nu de situatie in de wereld om ons heen onrustiger wordt.

Vrijheid, weten we, moeten we doorgeven. Voor mij betekent dat verhalen van veteranen vertellen, en daarmee het besef wat zij hebben gedaan voor ons; én het besef dat er mensen zijn die vandaag de dag bereid zijn om hetzelfde te doen: onze militairen en reservisten; en dat zij ons respect en onze steun verdienen.
 

Kijk maar naar onze militairen op Bahama’s.

Binnen no time waren honderden van onze mannen en vrouwen onderweg om te helpen.
Ze lieten alles uit hun handen vallen en lieten zich brengen naar waar zij nodig zijn.

Dat maakt mij erg trots.
Het laat zien: op ons kun je bouwen.
Nederland is een goede bondgenoot.

En onze militairen zijn natuurlijk niet alleen daar – ze zijn ook in Litouwen, Afghanistan, Irak, de Sahel en vele andere plekken op de wereld.

Want wij zijn niet alleen bezig met de wederopbouw van Defensie voor Nederland alleen.
Dat is ook voor onze bondgenoten.
 

Dus voor mij betekent vrijheid doorgeven ook: werken aan een sterke krijgsmacht.

Maar vrijheid is ook een feest.
Dat zie je op dagen als 5 mei.
Maar ook nu, hier in het Zuiden.
Het festivalterrein in Mesch; deze zondag een Liberation Concert op Margraten.
En nog veel meer feestelijke activiteiten.

Laten we dus dit jaar, waarin we beginnen met 75 jaar vrijheid vieren, deze twee dingen doen: stilstaan bij wat onze vrijheid heeft gekost, en nu nog kost; en vieren hoe mooi het is om in vrijheid te leven.

Dank u.