Mijnenjagers

De hoofdtaak van de mijnenjagers is het mijnenvrij houden van de zee, de kustwateren en de havenmondingen. Daarnaast beschermen ze maritieme eenheden in een mijngevaarlijk gebied door het uitvoeren van specifieke mijnenbestrijdingsoperaties.

De eenheden kunnen wereldwijd worden ingezet als ondersteuning van landoperaties vanuit zee. Maar ook dichter bij huis voor het opsporen en ruimen van zeemijnen en explosieven op zee in het Nederlandse deel van het continentaal plat.

Mijnenjagers zijn door hun speciale polyesterconstructie geluidsarm en veroorzaken geen magnetische veldverstoringen. Zeemijnen ontploffen daardoor niet als een mijnenjager er overheen vaart.

Specificaties

Bemanningsleden 28 tot 38
Waterverplaatsing 543 ton
Grootste lengte 51,5 meter
Grootste breedte 8,9 meter
Diepgang 3,8 meter

Voortstuwing

Mijnenjagen 2 ADEC actieve roeren, totaal 240 Pk
Vrije vaart Stork Werkspoor 1860 Pk
Snelheid 13 knopen (vrije vaart)

Systemen

Hull Mounted Sonar (HMS) TUS Mk 2022
Self Propelled Variable Depth Sonar (SPVDS) Saab/Bofors Double Eagle MkIII met TUS Mk 2022 sonar
C2 systeem ATLAS electronics Integrated Mine Counter Measures System (IMCMS)

Bewapening

Boordgeschut 3 x .50 mitrailleur
Mine Identification and Diposal System Seafox (ATLAS)
Mine clearance duikers

Bemanning

De omvang van de bemanning is afhankelijk van de uit te voeren taken. Het totaal varieert tussen 28 en 38 bemanningsleden. Iedereen aan boord heeft zijn eigen taken en specialiteit. Daarnaast heeft ieder bemanningslid een specifieke rol bij bijzondere situaties zoals het bestrijden van calamiteiten als brand en averij. In alle gevallen is er sprake van 1 team dat intensief samenwerkt in een relatief kleine ruimte onder vaak zware omstandigheden.

Gezamenlijk ontwerp

De 6 mijnenjagers van de Alkmaar-klasse waar de Koninklijke Marine over beschikt zijn een gezamenlijk ontwerp van Nederland, België en Frankrijk. Zo heeft Frankrijk de apparatuur geleverd, België het elektronische systeem en de voortstuwing is afkomstig van Nederland. Vanwege deze samenwerking tussen 3 landen is de internationale naam van deze scheepsklasse de Tripartite-klasse.

In 2011 zijn als bezuinigingsmaatregel 4 mijnenjagers uit dienst gesteld. Dit zijn Hr. Ms. Haarlem, Hr. Ms. Maassluis, Hr. Ms. Hellevoetsluis en Hr. Ms. Middelburg.

Bijzondere constructie

Het opvallendste aan een mijnenjager is de volledige afwezigheid van staal: de romp is van polyester en de opbouw van aluminium. Dit is gedaan omdat veel zeemijnen reageren op verstoringen van het magnetische veld. Deze constructie voorkomt dit.

De mijnenjagers zijn gemoderniseerd in het Project Adjusting Mine-counter-measures Capability (PAM). Hierbij zijn de elektronische sensoren aangepast om de mijnenbestrijdingscapaciteit te verbeteren.

Sonar

De mijnenjagers van de Koninklijke Marine kunnen zijn uitgerust met 2 sonars, altijd een Hull Mounted Sonar (HMS) en afhankelijk van het missieprofiel een Self Propelled Variable Depth Sonar (SPVDS). Hiermee zoekt een mijnenjager de zeebodem af. Met deze sonarapparatuur kunnen niet alleen mijnen, maar bijvoorbeeld ook scheepswrakken en vermiste containers worden opgespoord.

Seafox

Elke mijnenjager beschikt over een draadgeleid onderwatervaartuig, de Seafox C/I. Als de bemanning vermoedt dat ze met hun sonarapparatuur een mijn hebben gevonden, laten ze de Seafox te water. De Seafox is uitgerust met een videocamera en een mijnenvernietigingslading. De videobeelden worden aan boord geanalyseerd. Als het inderdaad om een mijn gaat wordt de Seafox-C (Combat) tegen de mijn aangevaren, waarmee de gerichte lading in de Seafox-C wordt geactiveerd. De Seafox-C wordt vervolgens samen met de mijn opgeblazen. De Seafox-I (Identification) heeft geen vernietigingslading. Met deze uitvoering van de Seafox worden uitsluitend mijnen geïndentificeerd.