- ...
- Missies
- Afghanistan
- Actueel
Wacht voor 42 Tankbataljon
Huzaar der tweede klasse Nils zag vanaf toren 4 de kogels richting Kamp Holland komen. De explosie die volgde zette ook de rest van het wachtpeloton op scherp. Al snel bleek het om een mislukte zelfmoordaanslag bij een Afghaanse politiepost te gaan. Het incident op nog geen kilometer van het kamp zal niet snel worden vergeten.
De uitzending was even wennen voor de cavaleristen. Ineens werden tankbestuurder Nils en schutter Patrick met hun collega’s van 42 Tankbataljon ingezet als wachtpeloton in Tarin Kowt en Deh Rawod. Nils: “Voor het thuisfront was het ook wel even schrikken. Maar ik heb veel contact met ze. Telefoneren is gratis, dus ik bel één of twee keer per week naar mijn vriendin en ouders. Verder zit ik elke dag op internet te e-mailen en Hyven met vrienden.”
Dan komen collega’s met een Mercedes Benz aanrijden om het tweetal af te lossen. Nils neemt plaats achter het stuur en samen rijden ze de basis over om op hun beurt de wacht bij de achterpoort af te lossen. Het aantal voertuigen onderweg beperkt zich tot een minimum. “Overdag is dat wel anders”, zegt Patrick, “Vuilniswagens op weg naar de stortplaats, Patria’s, Fenneks enzovoort die via de schietbaan naar buiten gaan en viertonners die vanaf de vliegstrip mensen binnenbrengen. Maar ook pick-ups en Corolla’s van lokale arbeiders. We letten vooral op vreemde auto’s, maar ook op bekende met voor ons onbekende mensen erin. Veel ramen zijn geblindeerd, dus je weet het nooit.”
De twee lopen de hele dag met hun scherfwerende vest en Diemaco rond. Verder beschikken ze bij elke post over een MAG mitrailleur, radio en verrekijker. Beide mannen, Nils is 21 en Patrick 24 jaar, zitten met hun peloton langer in het uitzendgebied dan gepland. Op 3 juni begon het wachtpeloton, verspreid over de bases in Deh Rawod en Tarin Kowt. Toen de Tsjechen de bewaking op Camp Hadrian overnamen, concentreerde het Nederlandse peloton, 44 man in totaal, zich helemaal op Kamp Holland.
Als ook de dienst bij de achterpoort erop zit, verplaatsen Nils en Patrick zich naar ‘de search’. Dat is de plek bij de hoofdpoort waar alle inkomend verkeer wordt gecontroleerd. Als eerste wurmt een brandstofwagen met diesel zich door het door hesco’s ommuurde pad. De chauffeur moet alles openzetten wat open kan: deuren, motorklep, luchtfilter, opbergvakken aan de zijkant van de trailer. Dan neemt een search-beveiliger hem mee naar binnen om hem te fouilleren. Vanaf dat moment is het voertuig van Nils en Patrick. Veel verdachts zijn ze in de drieënhalve maand niet tegengekomen. Nils: “Wel een keer extra accu’s, terwijl die niet bij de truck hoorden.”
Inmiddels herkennen Nils en Patrick bijna alle vaste bezoekers van het kamp: de schoonmakers, de bouwvakkers en de chauffeurs die voor bevoorrading dagelijks de poort in en uit gaan.
Lees het complete artikel op pagina 4 in Defensiekrant nummer 30 van 11 september 2008.
Sociale Media