- ...
- Missies
- Afghanistan
- Actueel
Konvooi door de bergen
Een kilometers lange stoet van militaire- en burgervoertuigen perst zich de dagen voorafgaand aan de operatie Patan Ghar over de bergen van Kandahar naar Tarin Kowt. De operatie kreeg de naam Gauntlet III mee, dat in goed Nederlands ‘pantserhandschoen’ betekent.
Het konvooi dat ze begeleiden, bestaat uit 27 grote vrachtwagens. Daarnaast rijden er drie Tropco’s (trekkeropleggercombinatie) mee, met daarop nieuw materieel voor de Battle Group en het PRT. Inclusief de wagens voor het escorte, nemen er meer dan tachtig voertuigen deel aan het konvooi. De trucks voor het Afghaanse leger zijn afgeladen met goederen die de 4de Brigade een enorme impuls moeten geven, en daarmee het Afghaanse leger tot een belangrijke factor maken voor het slagen van de operatie Patan Ghar rond Deh Rawod.
Omstreeks half vijf in de ochtend begint het konvooi te ‘rollen’. Tegen het ochtendgloren slaat het konvooi de richting naar Uruzgan in. De weg die door dit woeste en desolate landschap loopt, route Oregon, is berucht vanwege de overvallen in het verleden op Afghaanse jingle trucks. Daarnaast zijn talloze plekken op het traject ideaal voor het leggen van bermbommen. Omdat het konvooi echter zo groot is en goed beschermd, verwacht niemand dat het ‘echt spannend’ gaat worden.
Spannend is het in ieder geval wel voor kapitein Ramon. Hij draagt de verantwoordelijkheid om het konvooi veilig van A naar B te laten verplaatsen. Een complexe klus, gezien de erbarmelijke staat van de wegen en de constante dreiging van de vijand. Allemaal nog te overzien. “Tot daar op het laatste moment nog die elf sigaren (tankwagens met kerosine) aan het konvooi werden toegevoegd”, vertelt Ramon. “Daar zit je niet op te wachten. Je weet dat dit de klus veel ingewikkelder maakt. Maar het moet, dus het kan.”
De vermoedens van de konvooicommandant komen uit als de polonaise aan voertuigen in de buurt van het plaatsje Martello arriveert, zo’n veertig kilometer van Tarin Kowt. De onverharde weg stijgt hier behoorlijk en is door de smeltende sneeuw veranderd in een grote modderbende. Het konvooi breekt wederom in stukken. Er moet snel en creatief worden ingegrepen. “Daar hebben de mannen van de Battle Group uitstekend werk geleverd. Op eigen initiatief sleepten ze op verschillende plekken de tankwagens met de Patria’s en de Bushmasters door de bagger naar boven. Zo viel er wel een gaatje in de beveiliging, maar dat werd mooi opgevangen door de gevechtsvliegtuigen boven ons”, aldus Ramon.
Na bijna twintig uur halen alle voertuigen veilig de poort van Kamp Holland. “Gemiddeld hebben we niet harder dan tien kilometer per uur gereden”, weet Ramon. “Dat moet een record zijn.”
Lees het complete artikel op pagina 3 in Defensiekrant nummer 7 van 21 februari 2008.
Sociale Media