1. ...
2. Missies
3. Afghanistan
4. Actueel

Fietspatrouille in Tarin Kowt

Verbazing bij iedereen, sommigen dachten aan een grap. Op maandag 19 oktober 2009 stapten mariniers op de fiets voor een patrouille door de hoofdstad van Uruzgan. Het idee kwam van majoor der mariniers Patrick, commandant van de 22ste Marinierscompagnie. Samen met een gedeelte van de staf en een deel van het tweede peloton voerde hij deze originele patrouille uit.

De Nederlandse Krijgsmacht kende ooit een Regiment Wielrijders, opgericht in 1924 en gelegerd in ’s-Hertogenbosch. Rond 1939 zag nog een tweede regiment het licht. Ze golden als snel en onopvallend verplaatsbare eenheden. Het begin van de Tweede Wereldoorlog, waarin 77 fietsende soldaten sneuvelden en er evenveel zwaargewond raakten, betekende het einde van dit onderdeel.

Het idee

Om de actieve aanwezigheid in Uruzgan te versterken kwam Patrick met het idee van een fietspatrouille. De maanden ervoor voerde zijn compagnie diverse voetpatrouilles uit in Tarin Kowt. “Lopend heb je wel maximaal zicht, maar met de fiets kun je in dezelfde tijd een veel groter gebied bereiken. Bovendien doe je plekken aan waar je normaal met een voertuig niet komt. En juist de mensen in de omgeving van Kamp Holland moeten we laten zien dat we er voor hen zijn.”

Open mond

De patrouille begon in de vroege ochtend. Oudere Afghanen keken met open mond toe; dit hadden ze nog niet eerder gezien. Overal waar de fietspatrouille opdook, kwamen tientallen kinderen lachend aanrennen. Er werden snoep en pennen uitgedeeld en hier en daar ontstond een gesprekje, soms in gebaren en een enkel woordje Pashtun, een andere keer met behulp van de tolk.

Band aanhalen

Aan het eind van de ochtend was een groot deel van de zuidelijke helft van Tarin Kowt doorkruist, met 3 voorvallen, aldus Patrick. “Twee lekke banden en een luitenant die over de kop ging. Maar het succes is voornamelijk dat we ons hebben laten zien en de band met de bevolking, vooral met de kinderen, hebben aangehaald. Wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar. Je wapen trekken op een fiets is wel iets lastiger, maar doordat je je snel verplaatst, ben je ook weer minder kwetsbaar. Je kunt onvoorspelbaar opereren en bent niet meer gebonden aan enkele wegen.” 

Mogelijk vormt die vrolijke maandagochtend in Afghanistan het begin van een nieuw hoofdstuk in het boek van de fietsende militair. 

Sociale Media