- ...
- Missies
- Afghanistan
- Actueel
Dauwtrappen in Tarin Kowt
Het is nog diep in de nacht als de mannen van de Battlegroup de allerlaatste voorbereidingen uitvoeren. Over enkele ogenblikken gaan ze samen met militairen van het Afghaanse leger (ANA) op stap, zodat ze bij het aanbreken van de dag aan hun voetpatrouille kunnen beginnen. In een lange stoet lopen ze onder het flauwe maanlicht de poort van Kamp Holland uit richting Tarin Kowt.
De groep staat onder leiding van luitenant der mariniers Rigo. Met zijn peloton van de 23ste Marinierscompagnie heeft hij deze actie grondig voorbereid.
Naast de mariniers, die verantwoordelijk zijn voor de veiligheid, gaan ook genisten (voor het searchen), geneeskundige afvoertroepen en een juridisch adviseur mee op patrouille.
Tarin Kowt bij nacht is rustig. De militairen die vooroplopen, zetten er flink de pas in. Bij een rivierbedding blijven de mannen een half uurtje wachten op het eerste licht.
Op het moment dat de patrouille weer verder gaat, kondigt de nieuwe dag zich aan. De laatste honderden meters lopen ze over akkerland. Elk patrouillelid volgt hetzelfde spoor, altijd bedacht op Improvised Explosive Devices. Geregeld moeten provisorische bruggetjes worden overgestoken. De Nederlandse militairen hebben daar met hun extra uitrustingstukken een hele kluif aan.
De te onderzoeken quala ligt aan een prachtige locatie langs de rivier, met uitzicht over de delta, bergen, bouwland en Tarin Kowt. “Dit is de goudkust. Langs deze oever staan de huizen van de rijkere burgers”, weet Rigo.
Ter bevordering van de goede verstandhouding met de bevolking is gekozen voor de soft, soft knock. Men vraagt de eigenaar van de quala in een ongedwongen sfeer om zijn huis open te stellen voor de militairen. “Heel anders dan de hard knock waarbij je binnenstormt zonder te kloppen”, legt de luitenant uit.
Ondertussen hebben zijn mariniers razendsnel een kordon rond de grote quala gelegd, om te voorkomen dat de Afghanen uit het wooncomplex vertrekken en om nieuwsgierige toeschouwers op afstand te houden. De eigenaar blijkt gecharmeerd van de vriendelijke aanpak van de militairen en stelt zijn huis open voor de ‘gasten’.
Een vrouwelijke militair controleert de aanwezige dames. De militairen van de genie en de explosieven opruimingsdienst doorzoeken ondertussen systematisch alle vertrekken op wapens en explosieven.
Intussen staat juridisch adviseur majoor Arthur gereed om de militairen van rechtskundig advies te dienen, mocht het nodig zijn. Voor het eerst in de geschiedenis van Task Force Uruzgan begeven de juristen zich operationeel ‘buiten de poort’. Zo krijgen ze een indruk van de situaties waar militairen tegenaan lopen en de juridische haken en ogen die daaraan kunnen kleven.
De zoektocht binnen de quala wordt afgerond. Rigo praat nog wat na met de heer des huizes onder het genot van het onvermijdelijke kopje chay (thee). Buiten genieten de Nederlandse militairen van de zonnewarmte, onder de waakzame ogen van collega’s die de wacht houden. Hun aanwezigheid trekt een hele kinderschaar aan. Potloden worden uitgedeeld.
Luitenant Rigo maakt de balans op. ˝Ik ben best wel happy hoe het gegaan is. De soft, soft knock verliep volgens plan, de omgang met kinderen en volwassenen was goed en de sfeer heel ontspannen. Je gelaatsuitdrukking en houding zijn zó belangrijk, dat wil ik als leermoment meegeven.”
Lees het complete artikel op pagina 3 in Defensiekrant nummer 3 van 28 januari 2010.
Sociale Media