- ...
- Missies
- Afghanistan
- Actueel
Alles om de voertuigen op de weg
Jacques is sergeant-majoor Onderhoudsdiagnose (SMOD) op Camp Hadrian in Deh Rawod. Hij vertelt over zijn werk.
“De SMOD vormt in feite het bruggenhoofd tussen de battle group en het hersteldetachement voor het op de weg brengen en houden van onze voertuigen. In vergelijking met de situatie op de kazerne in Nederland werken we hier veel meer als één team. Daar doe je voornamelijk zaken met de mensen van het bedrijfsbureau, hier op Camp Hadrian in feite met iedereen. We zijn allemaal van de technische dienst. Met elkaar klaren we de klus.
Onze werkdag begint rond acht uur. Vanaf dat moment worden vaak al de eerste voertuigen binnengebracht. Kleine euvels verhelpen we ter plekke, grote mankementen worden direct doorgespeeld naar de mensen van het hersteldetachement. Wanneer een onderdeel toe is aan vervanging, kijk ik of we het in voorraad hebben. Zo niet, dan dienen we het uit Nederland te laten opvoeren. Dat duurt soms meer dan zes weken. De trage opvoer van onderdelen vormt nog steeds een groot probleem. Extra nadeel is dat Deh Rawod de laatste is in de logistieke lijn.
Om de collega’s van de battle group optimaal inzetbaar te houden, wissel ik wel eens onderdelen om. Zo stonden er laatst zes MB’s (Mercedessen Benz) stil omdat ik accu’s nodig had. Dat betekende scheve gezichten, maar het zij zo. We doen alles om de voertuigen op de weg te houden.
Op zich valt de uitval hier reuze mee; 95% rijdt en dat is geen slechte score, toch? Met name de MB’s doen het, boven verwachting, hartstikke goed. Terrein en stof zijn - afgezien van eventuele gevechtsschade - onze grootste vijanden. Met name dat fijnmazige stof kruipt overal tussen waardoor we links en rechts wel eens een filtertje moeten vervangen. De software van de Patria (gepantserd voertuig, red.) is er ook heel gevoelig voor.
Als er in het veld een diagnose gesteld moet worden of wanneer we een voertuig moeten bergen, ga ik ook wel eens mee naar buiten. Uiteraard maken die tripjes buiten de poort mijn uitzending extra interessant.Het leukste van mijn werk vind ik het afstruinen van het kamp naar onderdelen. Op die manier leer je ook snel nieuwe mensen kennen.
Camp Hadrian is klein maar fijn en lekker opgeruimd en schoon. Iedereen kent elkaar. Sport is voor mij de beste manier om te ontspannen: ik ren drie keer per week een uur.Vergeleken met de situatie in Tarin Kowt is het hier betrekkelijk rustig. Daarmee mogen we ons natuurlijk gelukkig prijzen. We worden goed aan het werk gehouden, maar het leven op het kamp is soms wel erg rustig. Ik moedig mijn mensen dan ook regelmatig aan om even de zinnen te verzetten; een dagje uitslapen tussendoor mag ook wel eens. Uiteindelijk moeten we onze tijd hier zo prettig zien door te komen."
Sociale Media