1. Marine
2. Cultureel
3. Marinemuseum

Boem is ho...!

Op vrijdag 4 februari jl. verwierf het Marinemuseum een bijzondere aanwinst. De collectie werd verrijkt met een op een blok graniet geplaatst verdraaid stuk staal, afkomstig van een boegplaat van het voormalige vliegkampschip Karel Doorman. Het stuk staal ging vergezeld van een bijzonder verhaal, dat teruggaat naar het Noorse Oslofjord, op de mistige ochtend van 19 maart 1965.

Het Marinemuseum mocht het 'kunstwerk' ontvangen uit handen van kapitein-ter-zee b.d. E. Bakker, die in de nacht van 19 maart 1965 aan boord was van de Karel Doorman. Bakker vertelt:

"In de nacht van 19 maart 1965 voer het vliegkampschip Hr.Ms. Karel Doorman in dichte mist langs de westkust van Noorwegen naar het zuiden om via het Oslofjord naar Oslo aan te doen voor een informeel bezoek aan deze stad. De volgende ochtend tegen zeven uur klonk over de scheepsomroep de reveille en enkele minuten daarna, iedereen was nog bezig met wakker worden, klonk over de omroep “hier de brug, rood en blauw sluiten”. Duidelijk was aan het schudden van het schip te merken, dat er volle kracht achteruit werd geslagen, en dat dit volle ernst was en niet ‘voor oefening’. Degenen die net uit kooi kwamen schoten snel wat kleding aan en terwijl ze dit deden, werden ze aan het wankelen gebracht doordat het schip in een paar seconden tot stilstand kwam. Het was duidelijk een ernstige aanvaring. Een snelle klim via het mitrailleurbordes naar het vliegdek leidde tot een blik in een melkachtige atmosfeer. Er was dichte mist en het voorste deel van het vliegdek was niet te zien. Een wandeling naar het voorschip gaf geleidelijk zicht op een loodrechte rotswand, waar de Doorman loodrecht tegen op was gevaren. Een soort drempel aan de voet van de rotswand onder water had de klap opgevangen en was de oorzaak dat alle schade onder de waterlijn viel. De boeg was over stuurboord opgerold als een sardineblikje tot net voor het aanvaringsschot. Geen enkel compartiment had waterschade.

De oorzaak van deze aanvaring met de wal in het Oslofjord was een fout van de loods. Deze zag uit een zijtak van het fjord een sleep aankomen, waarvoor hij moest uitwijken. Door de dichte mist werd er volledig op radar gevaren. De loods had de cursorlijn op het radarscherm verward met de voorschiplijn. De opgedragen koersverandering had uiteraard geen effect op de cursorlijn en de loods gaf een grote roerorder over bakboord. Commandant en navigatieofficier werden gealarmeerd door de grote roerorder, die in nauw vaarwater uiterst riskant kon worden. Het kwaad was toen (de exacte tijd van het aan de grond lopen was 06.48 uur) al geschied, volle kracht achteruit slaan was nog het enige dat de schade zou kunnen beperken.

Na het incident is de Doorman doorgevaren naar Oslo voor het voorgenomen bezoek en is op maandag daarna met matige vaart naar Nederland gevaren voor een dokbeurt bij Wilton Feijenoord. Tijdens de reparatie van de voorsteven werden grote stukken opgerolde scheepshuid losgebrand. Deze vielen op de dokvloer. En behalve ijzer vielen er ook grote en kleine brokken graniet op de vloer, deze waren ‘gevangen’ in de opgerolde scheepshuid. Een onderofficier raapte een brok steen en een stuk staal op en maakte hiervan een bijzonder herinneringsvoorwerp met sculptuur allure".

Sociale Media