- Marine
- Actueel
- Marine blog
'Whopper'
23 oktober 2012 - door Willem
Goedendag, ik ben kapitein-vlieger Willem de Jong met tactical (bijnaam) ‘Whopper’. Ik ben gevraagd om een gastblog te schrijven voor de site.

Ik zal beginnen te vertellen met wie ik ben. Mijn naam kent u al. Ik ben werkzaam bij het 300 squadron (300sq) van de Koninklijke Luchtmacht als vlieger op de Cougar transporthelikopter. Ik maak op dit moment deel uit van een 30 personen tellend luchtmachtdetachement aan boord van Hr. Ms. Rotterdam ter ondersteuning van de missie Ocean Shield. Hiervoor ben ik 4 keer op uitzending geweest naar Afghanistan voor de ISAF-missie.
Ocean Shield is voor mij persoonlijk, maar ook voor het 300sq, de eerste missie aan boord van een ‘marine’boot’. We zijn druk bezig om de specifieke gebruiken, uitdrukkingen en woorden van de vloot te leren, maar zoals u her en der wel zult lezen ben ik er nog lang niet. Maar 1 ding is zeker, we worden hier aan boord goed verzorgd!

Om een klein voorbeeld aan te halen, Tim Dop heeft in een voorgaande blog verteld over hoe verjaardagen aan boord worden gevierd. Mijn ervaring is de volgende. Ongetwijfeld is u opgevallen dat ik een bijnaam heb. Die heb ik niet zelf bedacht, maar dat doen anderen voor je. In mijn geval al tijdens de initiële opleiding tot vlieger. Het zal u wellicht verbazen dat ik Whoppers helemaal niet lekker vind, maar toch is dit zo. Desalniettemin ben ik zeer zeker een levensgenieter!
Nu is het zo dat ik tijdens ons havenbezoek aan Oman ook jarig was. Het sein ‘Vast werken’ was gegeven en ik stond al met 1 been op de valreep, toen ik te horen kreeg dat ik me nog even bij de commandant mocht melden. Op dat moment een vervelende onderbreking van een toch al te kort havenbezoek. In taart had ik ook geen zin, want dat kon toch ook wel na het havenbezoek!

Tot mijn grote verrassing kreeg ik niet alleen een appeltaart, maar ook een taart die verdacht veel op een Whopper leek, vrijwel niet van echt te onderscheiden. Ik had natuurlijk direct een schuldgevoel. Want er waren 2 mannen erg druk geweest om dit voor mij te realiseren, naast natuurlijk de bakker. De mannen waren niet mijn collega’s van het 300sq, maar de vliegdekofficieren (VDO’ers) van Hr. Ms. Rotterdam, Ron en Arthur. Waarom zouden 2 onderofficieren van de marine zoveel moeite doen voor een kapitein- vlieger van de luchtmacht?
Persoonlijke waardering en wederzijds respect zal hier vast iets mee te maken hebben, maar ik denk dat het verder gaat en dat het symbool staat voor een geslaagde integratie van het relatief kleine luchtmachtdetachement aan boord van Hr. Ms. Rotterdam. Dit is te danken aan de gastvrijheid van Hr. Ms. Rotterdam en haar bemanning, en aan het aanpassingsvermogen van het 300sq. Dit aanpassingsvermogen is waar het 300sq met zijn Cougars erg sterk in is en waar ik als persoon en collega erg trots op ben om daar deel van uit te mogen maken. Zonder dit aanpassingsvermogen waren wij de klap van vorig jaar, namelijk het (deels) wegbezuinigen van de Cougars, niet te boven gekomen. En waren we nu niet 1 van de belangrijkste middelen van Hr. Ms. Rotterdam in deze antipiraterijmissie.
Dit wilde ik graag even met u delen,
‘Whopper’
Sociale Media