- Marine
- Actueel
- Marine blog
De Rotterdam op piratenjacht - deel 4: Piraten aan boord
17 september 2012 – door: Daan
Hallo, mijn naam is Daan Polman. Ik ben korporaal van de logistieke dienst administratie en werkzaam op bureau administratie. Ik werk samen met sergeant-majoor Muntje (Werner) en 2 matrozen: Bas en Tiara. Wij zorgen er onder meer voor dat iedereen zijn toelages krijgt (erg belangrijk volgens de bemanning), dat de interne postverzorging werkt en hier kunnen vliegtickets worden aangevraagd. Dit is ook de enige plek op het schip waar geld (dollars en euro’s) kan worden gepind. Naast mijn gewone werkzaamheden help ik graag een handje mee in de scheepstoko, een soort van kleine buurtsuper. Ook ben ik lid van de OS&O-commissie (Ontwikkeling, Sport en Ontspanning) dat bijna dagelijks zorgt voor sport, spel en recreatie, zoals een filmavond of pokertoernooi en af en toe een scheepsfeest.
Vlak voor deze reis ben ik door de Koninklijke Marechaussee opgeleid tot detainee-guard. Toen is ons geleerd hoe te handelen als we verdachte piraten aan boord krijgen. In de opleiding heb ik geleerd mezelf te verdedigen met of zonder wapenstok, het boeien en transporteren van verdachten en hoe ik hen moet behandelen. Deze opleiding heb ik samen met 22 andere bemanningsleden gevolgd en samen vormen wij het detainee-team van de Rotterdam.
Op maandagavond 13 augustus wordt ons team op post geroepen omdat we 6 vermoedelijke piraten aan boord krijgen. Na een uurtje worden de verdachte piraten overgenomen van de mariniers die een dhow hebben bevrijd. We hebben de piraten gefouilleerd op wapens en bewijsmateriaal, vastgezet en de intake gestart. ’s Nachts rond 2 uur zijn we klaar en zitten alle verdachte piraten veilig achter slot en grendel. Vanaf nu moeten we ze ook 24 uur per dag bewaken. Ik dacht lekker m’n bedje in te kunnen kruipen, maar omdat ze zo snel mogelijk uitgeleverd worden aan een ander land moeten de eerste gegevens worden verwerkt. Na een paar uur keihard doorwerken kan ik om half 6 eindelijk gaan slapen.
Een paar uur later meld ik me al weer voor de wacht. De werkzaamheden tijdens zo’n wacht bestaan uit het eten en drinken geven, naar de wc laten gaan, luchten en douchen van de verdachte piraten. Omdat ik van de administratie ben heb ik nog een neventaak: de logboeken vertalen in het Engels voor het geval deze moeten worden overgedragen aan een ander land. Het bewaken van de verdachte piraten zou uiteindelijk tot 1 september duren, dat waren toch 20 dagen. Gelukkig werden we tijdens het havenbezoek aan Salalah afgelost door een team van de Koninklijke Marechaussee.
Echt lang ontspannen is er aan het begin van ons bezoek aan Oman niet bij. Na een paar keer overleggen en paar uur opbouwen met de OS&O-commissie is het tijd voor het Sensation White feest! De bemanning heeft er naar toe geleefd en de goede sfeer is goed. De één is helemaal in het wit gekleed als sjeik, de ander komt op z’n slippers met alleen een hoeslaken om zich heen. De mooiste verschijning is een mannelijke collega op veiligheidslaarzen met een jurk aan van één van de vrouwelijke opvarenden. Kortom: een geslaagd feest!
Tijdens het havenbezoek huur ik samen met 3 andere opvarenden met veel moeite een auto (wel lastig zonder een creditcard). Hiermee maken we een road-trip door Oman en zien veel mooie plekken. We besluiten langs de kust terug te rijden over een net geasfalteerde weg. Na een paar kilometer komen we bij een bewakingshuisje waar we geld moeten betalen om door te rijden. Achteraf blijkt dit het controlepoortje te zijn voor wegwerkers. Na een paar stops om het mooie landschap vast te leggen besluiten we maar snel door te rijden omdat het donker wordt. Echter, de weg houdt na 100 kilometer op en we kunnen niet over een verharde weg doorrijden. We hebben toen de verstandige beslissing genomen om terug te rijden en een andere weg te nemen. Gelukkig komen we na een geslaagde dag ’s avonds laat weer veilig aan bij het schip.
Na vertrek uit de haven ga ik zumba en Billy’s Bootcamp-sportlessen volgen die aan boord worden gegeven. Wat begint als een geintje blijkt toch wel heel leuk te zijn. Vooral bij de zumba-lessen lig ik dubbel van het lachen als ik weer over m’n eigen benen struikel door de rare danspasjes. Na de lessen ga ik nog een half uurtje op de spinfietsen om wat extra calorieën te verbranden.
De afgelopen weken zijn snel voorbij gegaan. Voordat we er erg in hadden waren we al 2 maanden van huis. Nog 2 weken en dan zijn we halverwege de reis. Het gerucht gaat dat binnenkort Neptunus aan boord komt om iedereen die nog niet over de evenaar is geweest te dopen….
Tot ziens! Daan
Sociale Media