De Rotterdam op piratenjacht - deel 3: Patrouilles in de Golf van Aden

10 september 2012 – door: Tim

Mijn naam is Tim Dop. Ik ben wachtsofficier op de brug van Hr. Ms. Rotterdam en zorg voor de veilige navigatie van het schip. Daarnaast ben ik vuurverdeelofficier en stuur de boordschutters van Hr. Ms. Rotterdam aan. In het geval van snel inkomende bootjes kan het schip zich weren met machinegeweren die worden bezet door bemanningsleden uit alle dienstvakken.

Het werk als vuurverdeelofficier is compleet nieuw voor me. Met name tijdens de eerste oefeningen van het opwerktraject (dat we de eerste 3 weken na vertrek uit Den Helder volgen) merk ik dat nog niet alles even soepel verloopt. Gelukkig dienen zich voldoende kansen tot verbetering aan en naarmate het traject vordert verlopen de oefeningen steeds beter.

Suez-kanaal

Na het opwerktraject varen we vol vertrouwen richting het Suez-kanaal. Tijdens de kanaalpassage krijg je het gevoel dat je door de Nederlandse polders vaart gezien de groene vegetatie aan één zijde van het kanaal. Als je de andere kant op kijkt blijkt echter wel degelijk dat je je in een woestijn bevindt: een dorre vlakte van zand….de Sinaï.

Na 16 uur navigeren door het smalle kanaal komen we als eerste schip van ons konvooi bij Suez aan en vervolgen we onze reis richting Djibouti om daar de taken van Hr. Ms. Evertsen over te nemen. Net voor aankomst passeren we de straat van Bab-el Mandeb, de zee-engte tussen Yemen en Djibouti. Een aantal dagen hiervoor zijn er in dat gebied nog verschillende piratenaanvallen geweest, dus we zijn op onze hoede. Het dreigingniveau wordt opgeschaald, ditmaal is het geen oefening maar realiteit… Ondanks dat we wel 20 skiffs (kleine boten met buitenboordmotoren) tegenkomen is het rustig in de zeestraat en leggen we aan in Djibouti.

Vrijdagavond drinken we een biertje met de maten van de Evertsen en wisselen we ervaringen uit. Een toertocht op zondag door het binnenland met 2 jeeps richting het Lac Assal leert mij weer even kijken naar het goede leven dat we in Nederland leiden. De indrukken die je van het binnenland krijgt blijven op je netvlies staan. Huizen gemaakt van afval, veel rommel, schitterende valleien en uitzichten en zwaaiende kinderen die op blote voeten met de auto meerennen in de hoop dat je wat aan ze geeft….het past allemaal in het plaatje van Afrika.

Patrouilles

Hoe indrukwekkend ook, operatie Ocean Shield gaat gewoon door. Een dag later vertrekken we al weer naar zee, de missie is nu echt begonnen… De eerste paar dagen bestaan uit patrouilles langs de internationale corridor die door de Golf van Aden loopt. Niet lang daarna vervolgen we onze patrouilles dichter bij de kust van Somalië. Met daarbij onze kleinere vaartuigen op het water hebben we een groter bereik, waardoor we kleine bootjes zoals skiffs en dhow’s (lokale kustvaarders) kunnen onderzoeken. Na ongeveer een week in het missiegebied volgt een bericht dat er in de Golf van Aden een dhow is gekaapt die koers zet richting kust. Wij liggen op zijn pad. 12 uur later krijgen we de dhow in zicht en na een goed gecoördineerde actie kunnen we de piraten inrekenen. Het eerste succes van deze reis hadden we na amper een week in het gebied al binnen!

Na een week op zee heb ik m’n ritme aan boord goed te pakken. Ik loop m’n diensten op de brug, ga op vaste tijden slapen en sporten en kijk af en toe een filmpje. Op deze manier verlopen de dagen aan boord gestructureerd en gaat de tijd enorm snel. 3 weken vliegen voorbij….

Oman

Na actieve patrouilles langs de Somalische kust, een bezoek van een Chinese delegatie en 3 keer bevoorrading door Amerikaanse tankers staat het havenbezoek van Salalah in Oman voor de deur. Ik mag het schip de haven binnenvaren en tevens afmeren. Dit laatste heb ik nog nooit gedaan en is zeker bijzonder, je legt toch 166 meter schip tegen de kade. Oman heb ik ervaren als een land met vriendelijke mensen die goed Engels spreken. Samen met wat collega’s hebben we een hotel ongeveer 60 km buiten Salalah geboekt. Met een bar aan het zwembad en uitgebreide ontbijt- en avondbuffetten hebben we goed kunnen ontspannen. Voordat we het weten is het weer tijd om naar zee te vertrekken voor onze langste vaarperiode van deze missie: 28 dagen op zee voor de boeg…. Voor vertrek worden de gearresteerde piraten (die nog steeds bij ons aan boord zitten) overgedragen voor transport richting de Seychellen om daar berecht te worden.

Inmiddels patrouilleren we alweer enkele dagen in de Golf van Aden en langs de Somalische kust. Laten we hopen dat deze periode net zo succesvol wordt als de afgelopen 4 weken!

Tot snel!