- ...
- Onderwijs
- Werkstukken bovenbouw
- Missies
Vredesafdwingende missies
Bij vredesafdwingende missies (peace-enforcement) mogen militairen geweld gebruiken om een einde aan een conflict te maken.
Tijdens de Koude Oorlog is dit middel alleen in de Korea-oorlog toegepast. Oost (Verenigde Staten) en West (toenmalige Sovjet-Unie) waren het nooit eens over acties die een ander voorstelde. Telkens sprak een van de twee landen een veto (“ik verbied”) uit. Hierdoor kon de Veiligheidsraad bijna nooit in actie komen tegen conflictsituaties. In de Korea-oorlog lukte dit wel. De reden hiervoor was de afwezigheid van de sovjetvertegenwoordiging bij de beslissende vergadering.
Vanaf 1989, het einde van de Koude Oorlog, ontstonden meer mogelijkheden voor vredesafdwingende missies. De internationale gemeenschap heeft ingegrepen bij:
- agressie tussen landen (bijvoorbeeld operatie Desert Storm als antwoord op de Iraakse aanval op Koeweit in 1990)
- geweld en noodsituaties binnen landen (bijvoorbeeld de burgeroorlogen in Somalië en Bosnië-Kroatië).
Het succes van peace-enforcement operaties is wisselend. Succesvolle operaties waren bijvoorbeeld:
- Operatie Desert Storm: Iraakse troepen vertrokken begin 1991 uit Koeweit.
- De Bosnische Serviërs kwamen in 1995 naar de onderhandelingstafel nadat ze zware klappen kregen tijdens de operatie Deliberation Force.
Pogingen om partijen te ontwapenen in het door honger geteisterde Somalië, werkten eerder averechts.
Een vredesafdwingende missie biedt geen oplossing voor de lange termijn. Om een land werkelijk te helpen moeten de missies gepaard gaan met een wederopbouwprogramma of een complete vredesregeling.
Nederland heeft deelgenomen aan de vredesafdwingende missie in Bosnië.
Sociale Media