- ...
- Eenheden
- Korps Nationale Reserve
- Natresmilitair worden
Dag 3: Fris, Fruitig, ‘Fabulous’ en Faliekant te laat
Een van de positieve kanten van een uniform is dat je je ’s ochtends geen zorgen hoeft te maken over de laatste modetrends van het seizoen, en dat scheelt een hoop tijd in de morgen. Dit komt vooral vandaag goed uit, want vandaag ontwaakt de dameskamer vijf minuten later dan gepland, met als gevolg een hoop stress.
In de strijd om zo snel mogelijk klaar te staan, breekt mijn elastiekje en is Soldaat Meijer haar veldpet kwijt. Ondanks het nijpende tijdtekort dat hierdoor ontstaat, wordt toch uitgebreid tijd vrijgemaakt om de haren perfect in model te brengen en de kreukels uit het gevechtspak te vegen. We blijven dames toch!?
Fris, fruitig en 'fabulous' zitten we dan ook aan ons ontbijt. Het is wel jammer dat door het slaapgebrek van de laatste dagen de oogjes van de gemiddelde soldaat zo klein zijn, dat niemand onze inspanningen van die ochtend opmerkt. Het ontbijt is echter wel zó gezellig dat we wat te laat aan het corvee beginnen…en dat is te merken bij de ochtendinspectie.
Zodra de Sergeant binnenstapt, verdwijnt zijn vrolijke glimlach dan ook in een vertwijfeld lachje. Helaas is daar is ook alle reden toe, want vanuit mijn ooghoeken zie ik een plukje stof langzaam voorbij waaien. En terwijl ik het stukje stof aan het oog van de Sergeant probeer te onttrekken, komt hij voor me staan voor de tenue-inspectie... Ik slaak een lichte zucht van verlichting als de Sergeant mijn uniform goedkeurt, gelukkig worden de mode-inspanningen van die ochtend toch nog opgemerkt. Maar mijn adem stokt alweer in mijn keel als ik zie dat het plukje stof besluit om te beginnen aan een ontdekkingsreis door de kamer. Voortgestuwd door de wind dwarrelt het plukje stof wat in het rond en komt precies tot stilstand tegen de gevechtslaarzen van de Sergeant. ‘Wat is dit, Soldaat Jansen?’ klinkt het uit zijn mond…
We krijgen de gelegenheid om alles te herstellen waarbij we vooral alle onmogelijke plaatsen niet vergeten. Denk hierbij aan de plinten in de hoek achter de bedden, de onbereikbare rechterachterkant van de kasten en de allerhoogste raamkozijnen in de linkerbovenhoek. IJverig gaan we aan de slag zodat onze kamer de tweede keer wel wordt goedgekeurd. Klein detail, het is dan wel 07.59 dus we moeten rennen voor het ochtendappèl.
Na het wereldrecord op de korte sprint te hebben verbroken sta ik hijgend, maar voor het eerst die dag niet te laat, op het ochtendappèl. Het belooft een leuke dag te worden, ’s middags staat namelijk de klimtoren op het programma. Maar we beginnen de dag met een wapenles. We krijgen 3 minuten om ons om te kleden. Dat is erg weinig tijd om je helm, harnas en gasmasker uit je ijzeren kast te zoeken en vervolgens om te hangen. De hele groep sprint dus als een gek het gebouw in waarbij mijn, zojuist gevestigde, record op de korte sprint ruim verbroken wordt. Toch zijn alle inspanningen niet voor niets: precies 3 minuten later staat iedereen weer keurig op de appèlplaats.
We halen onze wapens op en verzamelen ons op het grasveld. De zon schijnt lekker en ik begin me bijna comfortabel te voelen. De grote helm, de ongemakkelijke barang en de gasmaskertas voelen nu ondertussen vertrouwd aan. De sergeant geeft de groep oefenpatronen die we met behulp van de snellader in onze patronen mogen doen. Deze procedure voor het laden klinkt vrij simpel, maar veroorzaakt toch nog redelijk wat gestuntel. Daarna leren we hoe we moeten ontladen, herladen en bijladen. Vooral het bijladen veroorzaakt veel gelach als we met half bevroren vingers de kleine kogeltjes in het magazijn proberen te prutsen. En dan mogen we alweer lunchen. De tijd gaat snel als het gezellig is.
Na de lunch hebben we les op de klimtoren. Ikzelf heb me hierop verheugd maar ik weet dat niet al mijn mannen zo enthousiast zijn over dit onderdeel. Maar na een korte peptalk van de Sportinstructeur klimt iedereen met veel plezier naar boven. De hele middag zijn we bezig met het beklimmen van de buizen en de gewone klimroutes. Ook leren we hoe we moeten abseilen met behulp van je buddy. Hierbij is je buddy medeverantwoordelijk voor jouw veiligheid, zo leer je elkaar direct vertrouwen. Het is een leuke middag die ook weer erg snel voorbij gaat.
Na het avondeten krijgen we les in het militaire recht. De les wordt gegeven in een warm, comfortabel lokaal waarin een kapitein ons alles uitlegt over tuchtrecht, dienstbevelen, commandostructuren en militair strafrecht. Nu we na een lange inspannende dag stilzitten in de warmte begint de vermoeidheid bij de groep redelijk parten te spelen. Iedereen is dan ook blij als we rond 11 uur terugmarcheren naar ons slaapgebouw.
Ik wil me net klaarmaken om te gaan slapen als een van mijn groepsgenoten op de deur van de dameskamer klopt. Verassing: voor morgen moet de hele groep zich voorbereiden op de les radioverbindingen van de volgende dag. We moeten het een en ander uit ons hoofd leren, waaronder het NATO-spelalfabet. Eventjes lijkt het een onmogelijke opgave, maar al snel bedenken we als groep de leukste verhalen rond Juliett. Ze rijdt een Golf. Bij een Hotel in India staat Juliett, ze weegt vijftig Kilo. In Lima ontmoet ze Mike maar in November rijdt ze met Oscar en Papa naar Quebec. Daar ontmoet ze Romeo waarmee ze in de Sierra(woestijn) de Tango danst in een Uniform van Victor. Daarna drinkt ze een Wiskey, waarna uit een X-ray van een Yankee blijkt dat ze in Zulu geopereerd moet worden. De Alpha groep maakt van de verplichte opdracht een gezellige boel tot in de late uurtjes.
Faliekant te laat stap ik mijn bed in.
Dag 2 - Dag 4
Sociale Media