- ...
- Eenheden
- Korps Nationale Reserve
- Natresmilitair worden
Dag 2: De Dag van Charlène, Ellen, Marieke en Debby
05.44 Het monotone piepje op mijn horloge haalt me ongenadig uit mijn slaap. 05.45: de verre van monotone stem van de sergeant bevrijdt me ook al ongenadig van mijn laatste restje slaap. We moeten vroeg uit bed, om op tijd klaar te zijn voor de kamerinspectie. Daarvoor moet je ontbeten hebben en er zelf ook netjes uitzien.
Vol goede moed draai ik de kraan van de douche open en wacht op het warme water…onbewust moet ik denken aan de televisiereclame van de landmacht waarin een douchende jongen onbevreesd baddert in het koude douchewater. Deze actie levert hem een vinkje in het hokje ‘geschikt’ op. Ondertussen is mijn douchewater nog steeds koud. Omdat ik mezelf erg geschikt vind voor de landmacht spring ik onder de koude douche. Op de achtergrond hoor ik het geluid van de pen die mijn hokje ‘geschikt’ afvinkt.
08.00 het is weer ochtendappèl. ‘mijn mannen’ (zoals ik de mannen van de Alpha groep ben gaan noemen) fluisteren dat hun spieren de ervaringen van het sportmoment van de vorige dag nog niet helemaal vergeten zijn. Ook ik kan mijn biceps duidelijk voelen. Gespannen wachten we af. Het appèl van deze morgen blijkt een meevaller te zijn.
Vrolijk marcheren we naar de wapenkamer. Vandaag zullen we de eerste wapenlessen krijgen. In de rij voor de wapenkamer hoor ik dat de mannen hun wapens vrouwennamen geven. Vooral de naam Charlène blijkt erg in trek te zijn. Ik bedenk me dat in feite de vrouwen (en niet de mannen) onmisbaar zijn voor defensie. Een Soldaat kan niet zonder zijn Charlène.
En dan krijg ik voor het eerst de Diemaco C7 in mijn handen. Toch even een apart moment. We marcheren met het wapen naar het klaslokaal, waar de les kan beginnen. Aandachtig kijk ik naar het schoolbord. In mijn dagelijks leven staan daar theorieën over internationale veiligheid, op dit moment kijk ik hoe de Sergeant de richtregel in vette letters op het bord zet. Verder halen we die les het wapen helemaal uit elkaar. Ik ben verbaasd hoe technisch deze klus is: mijn tafel ligt vol met kleine onderdelen. Mijn verbazing is nog groter als even later het wapen weer keurig in elkaar zit, en de controle werking bevestigt dat mijn wapen weer functioneert. Mijn dank gaat hiervoor uit naar de technische mannen uit de Alpha groep.
Na de lunch worden ons de verschillende schiethoudingen aangeleerd. Het blijkt nog best vermoeiend te zijn om lang in een schiethouding te staan. Zo’n Diemaco is behoorlijk zwaar. Links van me puft een collega dat hij Charlène wel eens minder zwaar heeft meegemaakt. Het motto ‘Gedeelde smart is halve smart’ blijkt zeker van toepassing. De Alpha groep wordt al een echt team.
Als laatste leren we de aller- allerbelangrijkste regel: Blijf altijd bij je wapen. Als twee van de mannen later een plaspauze inlassen, krijg ik dan ook keurig hun wapens in mijn handen gedrukt met de vraag om er goed op te passen. En zo is het mogelijk, dat ik met Charlène en Ellen in mijn armen sta.
Dag 1 - Dag 3
Sociale Media