1. ...
2. Actueel
3. Landmacht log
4. Archief

Hectische laatste weken voor het vertrek (15-06-2007)

In het vizierOnze laatste loodjes begonnen eigenlijk bij de schietserie in Bergen Hohne, de SOB. Het zou de laatste oefening zijn voordat we naar Afghanistan vertrekken. De serie bestond uit schietoefeningen samen met andere eenheden waarmee we in Afghanistan gaan samenwerken. Ik was de baancommandant terwijl voor het eerst in mijn vijftienjarige landmachtcarrière artillerie en genie tegelijkertijd werden ingezet met onze 'infanterie' pelotons. Ook mensen uit de Provinciale Reconstructie Teams (PRT), namen deel. Op de baan waren we dus druk als een klein baasje.

Het waren compleet uitgewerkte scenario’s. Niet alle schijven die opkwamen waren ook daadwerkelijk vijand en het moment van vuuropening werd niet bepaald door een opkomende schijf maar door interpretatie van de Rules of Engagement (ROE). Eenvoudig gezegd worden deze ROE gebruikt om te bepalen of we te maken hebben met mensen die ons al dan niet gunstig gezind zijn.

Gewonden bij de genie door IED

De schietserie was niet alleen nuttig, maar ook erg belangrijk om de juiste mindset binnen de Battlegroup te bepalen. Voor ons als verkenners was het om nog een reden bijzonder: Dit was onze laatste schietserie met YPR’n!!! Na de uitzending staat bij ons de Fennek voor de deur en stappen we dus over op het nieuwe verkenningsvoertuig van de landmacht.

Waar we normaal na terugkomst van een oefening ruim de tijd nemen voor een stukje grondig onderhoud lag dat dit keer wel anders. Pakken moesten worden geïmpregneerd zodat we in Afghanistan niet al te veel last krijgen van allerlei insecten en ongedierte. De spullen moesten precies zoals voorgeschreven worden bepakt zodat je op het juiste moment en de juiste plaats bij aankomst ook de benodigde spullen voor handen hebt.

Ons gebouw zag eruit alsof er een bom was ontploft!! De tassen zaten zo vol dat ze me deden denken aan de koffer van mijn vrouw als we op vakantie gaan. Met een beetje stampen en springen wisten we uiteindelijk alle tassen dicht krijgen en afgelopen maandag stonden al onze spullen, met dank aan ons logistiek peloton, in kratten in een loods klaar voor vertrek naar Afghanistan.

KLAAR! Helaas, niets was minder waar. Zoals ik al zei gaan we na de uitzending over op de Fennek. Dus moesten we deze week en passant onze YPR’n nog inleveren met alle perikelen die daarbij horen: verbindingen moesten eruit, spullen moesten compleet worden gemaakt en ga zo maar door. De logistiek heeft in het huidige leger nooit een dagje rust.

Dacht ik zelf vorige week nog dat we nog een hele maand (en dus tijd zat) hadden totdat onze eerste club zou vertrekken, vandaag kwam ik tot de conclusie dat ik nog maar drie dagen op Oirschot te vinden zou zijn. Donderdag een beëdiging in ’t Harde samen met de andere verkenningseskadrons. Vrijdag lekker een dagje vrij  samen met Mareine en Ties, volgende week donderdag een sportdag van het 13e bataljon in Assen en dan begint mijn inschepingsverlof al!!

Ergens in die drie dagen moet ik ook nog even solliciteren om te voorkomen dat ik na terugkomst uit Afghanistan ineens werkeloos ben… TIJD ZAT??? Dat had je gedacht. Inpakken en wegwezen lijkt er veel meer op!!!

Sociale Media