1. ...
2. Actueel
3. Landmacht log
4. Archief

Demonstreren (11-09-2007)

Vandaag is het 11 september, een bijzondere dag sinds 2001 maar voor mij al jaren omdat het mijn verjaardag is. Hoewel ik gedacht had mijn verjaardag op Kamp Holland te vieren, loopt alles anders. Er gaat een patrouille de deur uit en ik ga mee. We zouden ’s morgens vroeg vertrekken, maar er zijn wat problemen waardoor de patrouille uitgesteld moet worden. Rolexen noemen wij dat hier, een kreet die we hebben overgenomen van onze voorgangers.

In afwachting van ons vertrek besluit ik bij de keuken  dan maar taart  op te gaan halen en te trakteren. Ik hang de slingers, vlaggetjes en ballonnen  op die Ties en Mareine me hebben gestuurd en ik deel de hartjes uit  die ook in het verjaardagspakket  zaten. Na de taart loop ik even naar voren om de tijd te doden  en spreek ik met Henk de laatste bijzonderheden door. In mijn zak heb ik de jongleerballen zitten die ik cadeau heb gekregen. Bij gebrek aan een clown  zal ik die rol dus blijkbaar zelf moeten vervullen. 

Vandaag zou de staatssecretaris op bezoek komen, maar gezien de enorme drukte heb ik al snel het vermoeden dat er meer aan de hand is. Wat blijkt: minister-president  Jan Peter Balkenende is vandaag, speciaal voor mijn verjaardag denk ik, ook op Kamp Holland. Over een half uurtje zal hij ons toespreken. Met het tenue dat ik nu aanheb, ga ik daar niet bij staan en dus wacht ik even een half uurtje. Te kort blijkt, want als ik de eetzaal passeer staan journalisten, camera’s en de premier nog steeds centraal.

Ik ga naast Tjip staan en praat even met hem over het bezoek, wat koetjes en kalfjes  en waarom ik nog niet weg ben. Her en der passeren wat kerels die me feliciteren, als Balkenende klaar is met zijn speech. Hij steekt de appelplaats over en loopt op een aantal mannen af voor een praatje. Om Tjip en mij heen staan nu een aantal mensen van de pers en ik vraag voor wie ze schrijven. Het blijkt een bonte groep te zijn, van ANP tot regionaal, van fotograaf tot filmploeg.

De man van de regionale nieuwsbladen vraagt aan ons hoe wij denken over de demonstraties  in Nederland tegen de oorlog in Afghanistan. Eerlijk gezegd wist ik niet eens dat ze er waren en dus ben ik heel even stil.

'Ik vind het heel goed  dat er in Nederland wordt gedemonstreerd', antwoord ik, 'want dat is nu de essentie van democratie: je mening vrij op straat uitdragen. Ik hoop alleen wel dat juist die mensen zich realiseren  dat demonstreren in Uruzgan  voorlopig nog levensgevaarlijk  is. En dat is nu precies  de reden is waarom wij hier  heen zijn  gestuurd.'

Sociale Media