- ...
- Onze sporters
- Gregory Sedoc
- Dagboek
Wat maakt het uit?
Sporter: Gregory Sedoc
Beste lezers,
Het is de bedoeling dat ik een stukje schrijf in mijn dagboek. Vaak gaat het over mijn prestaties, wat ik de afgelopen tijd gedaan heb en welke wedstrijden ik heb gelopen.
Ik heb meegedaan aan de Europese Kampioenschappen. Verder was ik, door mijn hamstring blessure, nog niet in vorm en kon ik amper lopen.
Genoeg over atletiek. Ik heb dit jaar maar 5 wedstrijden gedaan, dus zoveel informatie is er niet. Nu moet ik me voorbereiden op mijn operatie. Naar verwachting zal ik er ongeveer 6 weken uitliggen. Genoeg tijd om dus andere sporten te bekijken en Andrea Kneppers te bezoeken, een zwemtalent waar ik mentor van ben bij Sporttop.
Waar zal ik het dan wel over hebben… In de titel staat ‘wat maakt het uit’. Zo zag ik van de week een programma van Herman den Blijker: ‘Herrie in de keuken’. Hij hielp een restaurant en daarin werkten ook verstandelijk gehandicapten. Het was niet zo dat ze een dagje mochten meedraaien, zij werkten gewoon daar.
Ik heb zelden gezien dat gehandicapten in die vorm meedraaien in de keuken, in de bediening etc. Wat een fantastisch gebeuren. Ik heb echt met een glimlach gekeken hoe zij meedraaiden en had gelijk zin om erheen te gaan om ook door hen geholpen te worden. Er is toch niets leukers dan een gehandicapte te zien doen wat hij of zij leuk vindt? Er zijn mensen die kiezen voor iets, maar chagrijnig hun baan uitvoeren omdat ze het niet leuk vinden, kap dan! Nee, ik heb liever een gehandicapt persoon met wie je ook nog kan lachen mocht er iets verkeerd gaan, dan iemand die eigenlijk daar niet wil zijn en zucht als je een drankje wilt bestellen.
Zo zag ik ook het programma ‘Ik vertrek’. Een meisje werd verliefd op een Afrikaanse jongen en vertrok naar Afrika. Stond ze daar als enige blanke tussen de mensen. Ze werd aangekeken en zei: “nou mijn jongen moet er wel bij zijn als ik naar de supermarkt ga”, want ze vond het best wel een raar gevoel om zo op te vallen.
Zo zei ik laatst tegen iemand: “ik kan niet in een plaats wonen waar geen donkere mensen zijn”. Waarom niet? Omdat ik opgegroeid ben met andere culturen en dat veel gezelliger vind. En nee, niet omdat ik me niet prettig voel. Dat meisje is waarschijnlijk opgegroeid tussen alleen Nederlanders en heeft daardoor het gevoel dat ze zo sterk word aangekeken. Ach, ik train in Duitsland en het valt niet eens op. Als ik me druk over zou maken over het feit dat iedereen mij aankijkt, dan zou ik nauwelijks kunnen reizen.
Ik wens verder de militairen die terugkomen uit Afghanistan heel veel succes en sterkte thuis met hun familie. Ik ken zelf veel mensen die er nog zitten en binnenkort terugkomen. Ik volg het op het werk en via de Telegraaf.
Duidelijk is dat Defensie wederom goed werk heeft geleverd, aangezien de Amerikanen het jammer vinden dat Nederland zich terugtrekt.
Gr,
Greg
Sociale Media