- Commando DienstenCentra
- Museum en tehuis Bronbeek
- Geschiedenis
Geschiedenis Landgoed
Het landgoed ontstond begin negentiende eeuw. Het deed dienst als buitenverblijf voor verschillende eigenaren. Koning Willem III, de particuliere eigenaar, schonk het landgoed in 1859 aan de staat onder voorwaarde dat er een tehuis voor invalide militairen zou worden gebouwd.
In het begin van de negentiende eeuw was de omgeving van het huidige Bronbeek een heuvelachtig onbebouwd buitengebied. Het gebied maakte toen deel uit van een groter gebied ter weerszijden van de Velperweg, genaamd 'Het Langewater'.
De rentenier Hermen Steijgerwalt kocht in 1816 10 percelen met de naam 'Het Langewater'. Een deel ervan verkocht hij in 1819 weer. Het gebied van het huidige landgoed behield hij onder de naam 'het Nieuwe Lange Water'. Hij liet er een huis bouwen en een park aanleggen. Zijn weduwe verkocht het huis met landgoed in 1838 onder de naam 'Bronbeek'. Latere eigenaren verbouwden het huis tot een villa in neoclassicistische stijl.
In 1854 kocht Koning Willem III het landgoed van 9 hectare voor 75.000 gulden. Hij liet de villa verbouwen tot een klein paleis. De aanwezige vijvers met watervalletjes werden uitgebreid tot de huidige vorm en oppervlakte. Veel tijd heeft de koning niet op Bronbeek doorgebracht. In 1859 schonk hij het landgoed aan de staat, onder de voorwaarde dat die er een tehuis voor ‘invaliden’ van het Oost-Indische Leger zou stichten.
In de periode 1860-1862 bouwde de staat het tehuis gebouwd naar een ontwerp van de architect Rose. Het tehuis kwam achter de Koninklijke villa, nu de commandantwoning. De achterliggende gedachte hiervan was dat Bronbeek een geschenk van de koning was. De inwoners van het tehuis mochten hieraan herinnerd worden.
Na de opening van het tehuis in 1863 werd het landgoed grotendeels in gebruik genomen voor agrarische doeleinden. Op het landgoed kwamen een boerderij, moestuin, boomgaard, weiden en akkers. In de jaren zestig van de twintigste eeuw kwam een einde aan het landbouwbedrijf. Het terrein werd heringericht tot een park met gazons en bloemperken.
Tegenwoordig heeft het landgoed door de aanwezigheid van een reeks monumenten een belangrijke functie als herdenkingsplaats voor voornamelijk:
- oud-militairen van het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger;
- veteranen en nabestaanden van de slachtoffers van de Japanse bezetting in Zuidoost-Azië, tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Sociale Media